
افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
154اندیشیدنِ یکی از اصحاب که: «چرا رسول خدا سَتّاری نمیکند؟!»
تا یکی یاری ز یارانِ رسول *** در دلش انکار آمد زآن نُکول:1 «کاینچنین پیرانِ با شیْب و وَقار *** میکُندشان این پیمبرْ شرمسار کو کَرم؟! کو سَترْ پوشی؟! کو حَیا؟! *** صد هزاران عیب پوشند انبیا!» باز در دلْ زود استغفار کرد *** تا نگردد زِ اعتراضْ او رویزرد 🔹 لیک آن نقشِ کَجش از دل نرفت *** مُهرِ بَد از طبعِ بیحاصل نرفت شومیِ یاریّ اصحابِ نِفاق *** کرد مؤمن را چو ایشان زشت و عاق باز میزارید: «کِای عَلّامِ سِرّ *** مر مرا مگْذار بر کُفرانْ مُصِرّ!2 دل به دستم نیست همچون دیدِ چشم *** ور نه دل را سوزَمی این دَم به خشم» اندر این اندیشه خوابش در ربود *** مسجدِ ایشانْش پُرسِرگین نمود سنگهاش اندر حَدَثجای تَباه *** میدمید از سنگها دودِ سیاه3 دود در حلقش شد و حلقش بخَست *** از نَهیبِ دودِ تلخ از خواب جَست4 در زمان در رو فِتاد و میگریست: *** «کِایْ خدا اینها نشانِ مُنکِریست خِلم بهتر از چنین حِلم ای خدا *** که کُند از نورِ ایمانم جُدا»5 ----------
گر بِکاوی کوششِ اهل مَجاز *** تو به تو گَنده بوَد همچون پیاز هر یکی از دیگری بیمغزتر *** صادقان را یک ز دیگر نَغزتر 🔹 صد کمر بسته به مکرْ آن قومِ سست *** از نفاق و زرق و دینِ نادرست صد کمرْ آن قومْ بسته بر قَبا *** بهرِ هَدمِ مسجدِ اهلِ قُبا6 همچو آن اصحابِ فیل اندر حَبَش *** کعبهای کردند و حقْ آتش زدش قصدِ خانهیْ کعبه کرده ز انتقام *** حالشان چون شد؟ فرو خوان از کلام مر سیَهرویانِ دین را خودْ جِهیز *** نیست إلّا حیلت و مکر و ستیز ----------
- نُکول: عقوبت.
- مُصِرّ: إصرارکننده.
- حدثجا: بیتالخَلا.
- بخَست: بیازُرْد.
- خِلم: 1) خشم و غضب؛ 2) گِل چسبناک.
- هدم: ویرانساختن.
