
افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
146شکایتِ قاضی از آفَتِ قضا، و جوابِ نائبْ او را
قاضیای بنْشانْدند و میگریست *** گفت نائب: «قاضیا، گریه ز چیست؟ این نه وقت گریه و فریادِ توست *** وقتِ شادیّ و مُبارکبادِ تو ست!» گفت: «آه، چون حُکم رانَد بیدلی؟ *** در میانِ آن دو عالِمْ جاهلی؟1 آن دو خَصم از واقعهیْ خود واقِفند *** قاضیِ مسکین چه داند زین دو بند؟! جاهل است و غافل است از حالشان *** چون رَوَد در خونشان و مالشان؟!» گفت: «خَصمانْ عالِمند و عِلّتی *** جاهلی تو، لیک شمعِ ملّتی زآنکه تو علّت نداری در میان *** وآن فَراغت هست نورِ دیدگان وآن دو عالِم را غرضْشان کور کرد *** عِلمشان را علّتْ اندر گور کرد جهل را بیعلّتی عالِم کُند *** عِلم را علّت ز دلها برکَند2 تا تو رَشوَت نَستَدی، بینندهای *** چون طمع کردی، ضَریر و بندهای» ----------
«از هویٰ من خوی را وا کردهام *** لقمههای شهوتی کم خوردهام3 چاشنیگیرِ دلم شد با فروغ *** راست را داند حقیقت از دروغ»4 به إقرارآوردنِ معاویه ابلیس عَلَیهِ اللّعنة را
🔹 «ای سگِ مَلعون، جوابِ من بگو *** راست پیش آور، دروغی را مجو تو چرا بیدار کردی مر مرا؟ *** دشمنِ بیداریای تو ای دَغا! همچو خَشخاشی؛ همه خواب آوری *** همچو خَمری، عقل و دانش میبَری چار میخَت کردهام من، راست گو! *** راست را دانم، تو حیلَتها مجو - رسول اللٰه صلی اللٰه علیه و آله و سلم: «القاضی جاهل بین العالِمَین.»
- نسخۀ قونیه: علم را علّت کژ و ظالم کُند.
- ادامۀ سخن معاویه است با شیطان.
- چاشنیگیرِ دلم: حسّ ذائقۀ دلم.
