اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر دوم

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعا‌کردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.

مثنوی معنوی - دفتر دوم

146
  • شکایتِ قاضی از آفَتِ قضا، و جوابِ نائبْ او را

  • قاضی‌ای بنْشانْدند و می‌گریست***گفت نائب: «قاضیا، گریه ز چیست؟
  • این نه وقت گریه و فریادِ توست***وقتِ شادیّ و مُبارکبادِ تو ست‌!»
  • گفت: «آه، چون حُکم رانَد بی‌دلی؟***در میانِ آن دو عالِمْ جاهلی؟1
  • آن دو خَصم از واقعه‌یْ خود واقِفند***قاضیِ مسکین چه داند زین دو بند؟!
  • جاهل است و غافل است از حالشان***چون رَوَد در خونشان و مالشان؟!»
  • گفت: «خَصمانْ عالِمند و عِلّتی***جاهلی تو، لیک شمعِ ملّتی
  • ز‌آنکه تو علّت نداری در میان***و‌آن‌ فَراغت هست نورِ دیدگان
  • و‌آن‌ دو عالِم را غرضْشان کور کرد***عِلمشان را علّتْ اندر گور کرد
  • جهل را بی‌علّتی عالِم کُند***عِلم را علّت ز دل‌ها بر‌کَند2
  • تا تو رَشوَت نَستَدی، بیننده‌ای***چون طمع کردی، ضَریر و بنده‌ای»
  • ----------

  • «از هویٰ من خوی را وا کرده‌ام***لقمه‌های شهوتی کم خورده‌ام3
  • چاشنی‌گیرِ دلم شد با فروغ***راست را داند حقیقت از دروغ‌»4
  • به إقرار‌آوردنِ معاویه ابلیس عَلَیهِ اللّعنة را

  • 🔹 «ای سگِ مَلعون، جوابِ من بگو***راست پیش آور، دروغی را مجو
  • تو چرا بیدار کردی مر مرا؟***دشمنِ بیداری‌ای تو ای دَغا!
  • همچو خَشخاشی؛ همه خواب آوری***همچو خَمری، عقل و دانش می‌بَری
  • چار میخَت کرده‌ام من، راست گو!***راست را دانم، تو حیلَت‌ها مجو
    1. رسول اللٰه صلی اللٰه علیه و آله و سلم: «القاضی جاهل بین العالِمَین.»
    2.  نسخۀ قونیه: علم را علّت کژ و ظالم کُند.
    3. ادامۀ سخن معاویه است با شیطان.
    4. چاشنی‌گیرِ دلم: حسّ ذائقۀ دلم.