افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
142🔹 صالحان را پیشوا و مَأمَنَم *** طالِحان را نیز یاری میکنم1 این علفها مینهم، از بهر چیست؟ *** تا پدید آید که حیوانْ جنسِ کیست سگ از آهو چون بزاید کودکی *** در سگیّ و آهویی دارد شَکی تو گیاه و استخوان پیشش بریز *** تا کدامین سو کُند او گامْ تیز گر بهسوی استخوان آید، سگ است *** ور گیا جویَد، یقین آهو رَگ است قهر و لطفی جفت شد با یکدگر *** زاد از این هر دو، جهانِ خیر و شَر تو گیاه و استخوان را عرضه کن *** قوتِ نفْس و قوتِ جان را عرضه کن گر غذای نفْس جویَد، أبتَر است *** ور غذای روح خواهد، سَرور است گر کند او خدمتِ تن، هست خر *** ور روَد در بَحرِ جان، یابد گُهر گرچه این دو مختلف خیر و شَرَند *** لیک این هر دو به یک کار اَندرَند انبیا طاعاتْ عرضه میکُنند *** دشمناْن شَهْوات عرضه میکُنند نیک را چون بَد کُنم؟! یزدان نیام *** داعیَم من، خالقِ ایشان نیام خوب را من زشت سازم؟! رَبّ نیام *** زشت را و خوب را آیینهام سوخت هندو آینه از درد را: *** ”کاین سیهرو مینماید مرد را“ گفت آیینه: ”گناه از من نبود *** جُرمْ آن را نِه که آیینه زُدود او مرا غَمّاز کرد و راستگو *** تا بگویم زشت کو و خوب کو“ من گواهم، بر گُوا زندان کجاست؟! *** زَ اهلِ زندان نیستم، یزدان گُواست هر کجا بینم درختی میوهدار *** تربیتها میکنم من دایهوار هر کجا بینم درختِ تلخ و خُشک *** میبُرم من، میشناسم پُشک و مُشک2 خشک گوید باغبان را: ”کِایْ فَتیٰ *** مر مرا چه میبُری سرْ بیخطا؟!“ باغبان گوید: ”خَمُش، ای زشتخو! *** بس نباشد خُشکیِ تو جُرمِ تو؟!“ خشک گوید: ”راستم من، کژ نیام *** تو چرا بیجُرم میبُرّی پیام؟!“ باغبان گوید: ”اگر مسعودیای *** کاشکی کژ بودیای و تر بودیای جاذِبِ آبِ حیاتی گشتهای *** اندر آبِ زندگی آغشتهای - الحاقی از کلاله.
- نسخۀ قونیه: میبُرم من، تا رهد از پُشکْ مُشک.