افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
137بر خط و فرمانِ او سر مینهیم *** جانِ شیرین را گروگان میدهیم تا خیالِ دوست در اَسرارِ ماست *** چاکریّ و جانسپاری کارِ ماست“؟!» هر کجا شمعِ بلا افروختند *** صد هزاران جانِ عاشق سوختند عاشقانی کز درونِ خانهاند *** شمعِ رویِ یار را پروانهاند ای دل، آنجا رو که با تو روشنند *** وز بلاها مر تو را چون جوشنند در میانِ جانْ تو را جا میکُنند *** تا تو را پُرباده چون جامی کُنند در میانِ جانِ ایشان خانه گیر *** در فَلَک خانه کن ای بَدرِ مُنیر چون عطارُد دفترِ دل وا کُنند *** تا که بر تو سِرّها پیدا کنند پیشِ خویشان باش چون آوارهای *** بر مَهِ کامل زَن ار مَهپارهای1 جزو را از کلِّ خودْ پرهیز نیست *** با مخالف این همه آمیز چیست؟! جنس را بین، نوع گشته در روَش *** غیبها بین، گشته عیْن از پرتوَش2 تا چو زنْ عِشوه خَری ای بیخِرَد *** از دروغ و عشوه کی یابی مدد؟! چاپلوس و لفظِ شیرین و فریب *** میستانی مینهی چون زر به جیب3 مر تو را دشنام و سیلیّ شَهان *** بهتر آید از ثَنای گُمرَهان صَفعِ شاهان خور، مخور شهدِ خَسان *** تا کسی گردی زِ اقبالِ کَسان4 زآنکه زیشان خَلعت و دولت رسد *** در پناهِ روح، جان گردد جسد هر کجا بینی برهنه و بینوا *** دان که او بُگریختَهست از اوستا تا چنان گردد که میخواهد دلش *** آن دلِ کورِ بَدِ بیحاصلش گر چنان گشتی که اُستا خواستی *** خویش را و خویش را آراستی5 هر که از اُستا گریزد در جهان *** او ز دولت میگریزد؛ این بِدان پیشهای آموختی در کسبِ تن *** چنگ اندر پیشۀ دینی بزن در جهانْ پوشیده گشتیّ و غَنیّ *** چون بُرون آیی از اینجا، چون کنی؟! - چون: اگر.
- نسخۀ قونیه: شرح اسرارالغیوب: غینها بین، عین گشته در زَهِش. شرح بحرالعلوم: عیبها را بین گشته عین از پرتواش.
...در روِش *** غیبها بین، عین گشته در رَهِش. - نسخۀ قونیه: چون زن به جیب.
- صَفع: سیلی، پسگردنی.
- نسخۀ مِلکی نیکلسون: خویش را و خلق را.خویش (2): خویشان.