
افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
132من همیگفتم که: ”یا رَب، آن عذاب *** هم در این عالَم بِران بر منْ شتاب تا در آن عالَم فراغَت باشدم“ *** در چنین درخواست تا دم میزدم اینچنین رنجوریای پیدام شد *** جانِ من از رنجْ بیآرام شد ماندهام از ذکر و از أورادِ خَود *** بیخبر گشتم ز خویش و نیک و بد گر نمیدیدم کُنونْ من رویِ تو *** ای خجسته وِای مبارک بویِ تو1 میشدم از دستْ من یکبارگی *** کردیام شاهانه این غمخوارگی» گفت: «هیهی، این دعا دیگر مکُن *** برمَکَن تو خویش را از بیخ و بن تو چه طاقت داری -ای مورِ سَقیم- *** که نهد بر تو چنان کوهِ عظیم؟!» گفت: «توبه کردم -ای سلطان- که من *** از سرِ جَلدی نَلافم این سخن»2 ----------
این جهان تیهْ است و تو موسیٰ و ما *** از گُنَه در تیهْ مانده مبتلا سالها ره میرویم و در أخیر *** همچنان در منزلِ اوّلْ اسیر3 قومِ موسیٰ راه میپیمودهاند *** آخِر اندر گامِ اوّل بودهاند 🔹 راز میگفتند پیدا و نهان *** جملگی مرد و زن و پیر و جوان: «گر دلِ موسیٰ ز ما راضی بُدی *** تیهْ را راه و کَرانْ پیدا شدی ور بهکلْ بیزار بودی او ز ما *** کی رسیدی مَنّ و سَلویٰ از سَما؟! کی ز سنگی چشمهها جوشان شدی؟! *** در بیابانْمان امانِ جان شدی؟! بل بهجای خوان، خودْ آتش آمدی *** اندر این منزلْ لَهَب بر ما زدی چون دو دل شد موسی اندر کارِ ما *** گاهْ خَصمِ ماست گاهی یارِ ما خَشمش آتش میزند در رختِ ما *** حِلمِ او رَد میکند تیرِ بلا کی بود که حِلم گردد خشم نیز؟ *** نیست این نادر ز لطفَت ای عزیز!» ----------
- 1. اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: خوی تو.
- نسخۀ قونیه: نَلافم هیچ فن.
- بعد از این بیت در میرخانی و برخی نسخ این عنوان آمده: « ذکر قوم موسیٰ علیه السّلام، و پشیمانی ایشان»، بهجهت ایجاد انفصال نامناسب حذف شد.
