افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
130گِل مخور، گِل را مخَر، گِل را مجو *** زآنکه گِلخوار است دائم زرد رو دل بخور تا دائما باشی جوان *** از تجلّی چهرهات چون اَرغَوان 🔹 طالبِ دل باش تا باشی چو مُل *** تا شوی شادان و خندان همچو گُل 🔹 دل نباشد آن که مطلوب گِل است *** این سخن را روی با صاحبدل است یا رب این بخشش نه حدّ کار ماست *** لطفِ تو لطفِ خَفی را خود سزاست دستْ گیر از دست ما، ما را بخر *** پرده را بردار و پردهیْ ما مَدَر باز خَرْ ما را از این نفسِ پلید *** کاردش تا استخوانِ ما رسید از چو ما بیچارگانْ این بندِ سخت *** که گشاید جز تو ای سلطانِ بَخت؟!1 اینچنین قفلِ گران را -ای وَدود- *** که تواند جز که فضلِ تو گشود؟! ما ز خود سویِ تو گردانیم سر *** چون تویی از ما به ما نزدیکتر 🔹 با چنین نزدیکیای دوریم دور *** در چنین تاریکیای بفرست نور این دعا هم بخشش و تعلیمِ توست *** ور نه، در گُلخَنْ گلستان از چه رُست؟! در میانِ خون و روده، فهم و عقل *** جز ز اِکرامِ تو نتوان کرد نَقل از دو پاره پیهْ این نورِ روان *** موجِ نورش میرود تا آسمان گوشت پاره که زبان آمد، ازو *** میرود سیلابِ حکمت همچو جو سوی سوراخی که نامش گوشهاست *** تا به باغِ جان که میوَهش هوشهاست شاهراهِ باغِ جانها شَرعِ اوست *** باغ و بُستانهای عالَمْ فَرعِ اوست اصل و سرچشمهیْ خوشی آن است آن *** زود ﴿تَجْری تَحتَها الْأنْهار﴾ خوان 🔹 قصّۀ رنجور گو با مصطفیٰ *** زآنکه لطفِ حق ندارد مُنتَهیٰ 🔹 شُکرِ نعمت چون کنی، چون شکر تو *** نعمتِ تازه بوَد زِ احسانِ او 🔹 عَجزِ تو از شُکر، شُکر آمد تمام *** فهم کن، دَریاب، قَدْ تَمّ الکَلام - نسخۀ قونیه: که گشاید ای شهِ بیتاج و تخت؟!