افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
120خدمتِ من طاعت و حمدِ خداست *** تا نپنداری که حق از من جداست چشمْ نیکو باز کن، در من نگر *** تا ببینی نورِ حق اندر بشر 🔹 کعبه را یک بار ﴿بَیْتی﴾ گفتْ یار *** گفت ”یا عَبْدی“ مرا هفتاد بار 🔹 بایَزیدا کعبه را دریافتی *** صد بها و عِزّ و صد فَرّ یافتی» بایَزید آن نکتهها را هوش داشت *** همچو زرّین حلقهاش در گوش داشت آمد از وی بایزید اندر مَزید *** مُنتَهِی در مُنتَهیٰ آخِر رسید دانستن پیغمبر علیه السّلام که سبب رنجوری آن شخص از گستاخی بوده است [در دعا]1
چون پیمبر دید آن بیمار را *** خوش نوازش کرد یارِ غار را زنده شد او چون پیمبر را بدید *** گویی آن دم حق مر او را آفرید2 گفت: «بیماری مرا این بخت داد *** کآمد این سلطانْ بَرِ من بامداد تا مرا صحّت رسید و عافیت *** از قُدومِ این شَهِ پرخاصیَت3 ای خجسته رنج و بیماریّ و تب *** ای مبارک درد و بیخوابیّ شب نَک مرا در پیری از لطف و کَرَم *** حقْ چنین رنجوریای داد و سَقَم دردِ پشتم داد تا من هم ز خواب *** بَرجَهَم هر نیمشب لابُدْ شتاب تا نخُسبم جمله شب چون گاومیش *** دردها بخشید حق از لطفِ خویش زین شکستنْ رحمِ شاهان جوش کرد *** دوزخ از تهدید من خاموش کرد» ----------
- الحاقی از قونیه.
- نسخۀ قونیه: گویی آندم مر او را آفرید.
- نسخۀ قونیه: این شهِ بیحاشیَت. (بیانتها و بیکَران)