افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
119حکایتِ پیر و مُرید
خانهای نو ساخت روزی نو مُرید *** پیر آمد خانۀ او را بدید گفت شیخ آن نو مُریدِ خویش را *** امتحان کرد آن نِکو اندیش را: «روزن از بهر چه کردی ای رفیق؟» *** گفت: «تا نورْ اندر آید زین طَریق» گفت: «آن فرع است؛ این باید نیاز *** تا از این ره بشنوی بانگِ نماز 🔹 نورْ خودْ اندر تَبَع میآیدت *** نیّتْ آن را کن که آن میبایدت» ----------
بایَزیدْ اندر سفرْ جُستی بسی *** تا بیابد خِضرِ وقتِ خودْ کسی دید پیری با قَدی همچون هلال *** بود در وی فَرّ و گفتارِ رِجال دیده نابینا و دلْ چون آفتاب *** همچو پیلی دیده هندستان به خواب چشمبسته خفته بیند صد طَرَب *** چون گشاید، آن نبیند، این عجب! بس عجب در خوابْ روشن میشود *** دلْ درونِ خوابْ روزن میشود وآن که بیدار است و بیند خوابِ خَوش *** عارف است او، خاکِ او در دیده کَش 🔹 بایزید او را چو از أقطاب یافت *** مَسکَنَت بنْمود و در خدمت شتافت پیشِ او بنْشست و میپرسید حال *** یافتش درویش و هم صاحبعِیال گفت: «عزمِ تو کجا ای بایزید؟ *** رَختِ غربت را کجا خواهی کشید؟» گفت: «قصدِ کعبه دارم از وَلَه» *** گفت: «هین، با خود چه داری زادِ رَه؟»1 گفت: «دارم از دِرَمْ نقره دویست *** نَک ببسته سخت بر گوشهیْ رِدیست» گفت: «طوْفی کن به گِردم هفت بار *** وین نِکوتر از طوافِ حجْ شمار وآن دِرَمها پیشِ من نِهْ ای جواد *** دانْ که حجّ کردی و حاصل شد مراد عمره کردی، عمرِ باقی یافتی *** صاف گشتی، بر صفا بشْتافتی حقِّ آن حقّی که جانت دیده است *** که مرا بر بیتِ خود بُگزیده است کعبه هر چندی که خانهیْ بِرِّ اوست *** خِلقتِ من نیز خانهیْ سرِّ اوست تا بکَرد آن خانه را، در وی نرفت *** وَ اندر این خانه بهجز آن حَیّ نرفت چون مرا دیدی، خدا را دیدهای *** گِردِ کعبهیْ صِدق برگردیدهای - نسخۀ قونیه: از پِگَه.