اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر دوم

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعا‌کردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.

مثنوی معنوی - دفتر دوم

117
  • فَتوی‌ات این است ای بُبْریده دست***کاندر آییّ و نگویی: ”امر هست“؟!
  • 🔹 بو‌حَنیفه داد این فَتویٰ تو را؟!***شافعی گفتَه‌ست این ای ناسزا؟!
  • این‌چنین رُخصت بخوانْدی در وَسیط؟!***یا بُدَه‌ست این مسئله اندر محیط؟!»
  • 🔹 این بگفت و دستْ بر وی بر‌گشاد***دستِ او کینِ دلش را داد داد
  • گفت: «حقّ استت، بزن، دستت رسید***این سزایِ آن‌که از یاران بُرید
  • 🔹 من سزاوارم به این و صد چنین***تا چرا بُبْریدم از یاران به‌کین
  • 🔹 گوش کردم خُدعه و افسوسِ تو***بر زنم بر سر، که شد ناموسِ تو»
  • 🔹 زد ورا اَلقِصّه بسیار و بِخَست***کرد بیرونش ز باغ و در ببست
  • 🔹 هر که تنها مانَد از یارانِ خَود***این‌چنین آید مر او را جمله بَد
  • رَجعَت به قصّۀ مریض و عیادتِ پیغمبر علیه السّلام

  • پس عیادت از برای این صِلَه‌ست***وین صِله از صد محبّت حاملَه‌ست
  • چون عیادت رفت پیغمبر، بدید***آن صحابی را که در نَزعی رسید
  • چون شَوی دور از حضورِ اولیا***در حقیقت گشته‌ای دور از خدا
  • چون نتیجه‌یْ هَجرِ همراهان غم است***کی فراقِ روی شاهان ز‌آن کم است؟!
  • سایۀ شاهان طلب هر دم شتاب***تا شَوی ز‌آن سایه بهتر ز‌آفتاب
  • 🔹 رو بخُسب اندر پناهِ مُقبِلی***بو که آزادت کُند صاحب‌دلی
  • گر سفر داری، بدین نیّت برو***ور حَضَر باشد، از این غافل مشو
  • 🔹 فاخته‌سان روز و شب گو: «کو و‌کو؟»***گنجِ پنهانیّ ز درویشی بجو
  • 🔹 در به در می‌گَرد و می‌رو کو به‌کو***جست و جو کن، جست و جو کن، جست و جو
  • 🔹 تا توانی زُ اوْلیا رو بر مَتاب***جَهد کن وَ اللٰهُ أعلَم بِالصَّواب