
افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
114ور عَدو باشد، هم این احسانْ نِکوست *** که به احسان بس عَدو گشتَهست دوست ور نگردد دوست، کینش کم شود *** زآنکه احسانْ کینه را مَرهم شود بس فواید هست غیرِ این، ولیک *** از درازی خائِفم ای یارِ نیک حاصلْ این آمد که یارِ جمع باش *** هم چو بُتگر از حَجَر یاری تراش زآنکه انبوهیّ و جمعِ کاروان *** رهزنان را بشکند پشت و سَنان وحیکردنِ حق تعالیٰ به موسیٰ که: «چرا به عیادت من نیامدی؟!»
آمد از حق سویِ موسیٰ این عِتیب: *** «کای طلوعِ ماهْ تو دیده ز جیب مُشرِقت کردم ز نورِ ایزدی *** من حقَم، رنجور گشتم، نامَدی؟!» گفت: «سُبحانا، تو پاکی از زیان *** این چه رمز است؟ این بکُن یا رَب بَیان» باز فرمودش که: «در رنجوریام *** چون نپرسیدی تو از روی کَرم؟!» گفت: «یا رَب، نیست نُقصانی تو را *** عقلْ گُم شد، این گره را برگُشا» گفت: «آری، بندۀ خاصِ گُزین *** گشت رنجور، او منم، نیکو ببین! هست مَعذوریش مَعذوریّ من *** هست رنجوریش رنجوریّ من» ----------
هر که خواهد همنشینی با خدا *** او نشیند در حضورِ اولیا از حضورِ اولیا گر بُگسَلی *** تو هلاکی، زآنکه جزوی نه کُلی هر که را دیو از کریمان وا بُرد *** بیکَسش یابد، سرش را او خورَد یک بِدَست از جمعْ رفتنْ یک زمان *** مکرِ شیطان باشد این، نیکو بدان!1 - نسخۀ مِلکی نیکلسون: یک وجب.
بِدَست: وجب.
- نسخۀ مِلکی نیکلسون: یک وجب.
