افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
111سببِ پریدن و چریدنِ مرغی با مرغی که جنسِ او نبود1
آن حکیمی گفت: «دیدم همتگی *** در بیابانْ زاغ را با لکلکی در عجب ماندم، بجُستم حالشان *** تا چه قدرِ مشترک یابم نشان چون شدم نزدیک، من حیران و دَنگ *** خود بدیدم هر دُوان بودند لَنگ» ----------
خاصه شَهبازی که او عَرشیّ بوَد *** با یکی جغدی که او فرشیّ بوَد آن یکی، خورشیدِ عِلّیّین بوَد *** وین دگر، خفّاشْ کز سِجّین بوَد آن یکی، نوری ز هر عیبی بَری *** وین یکی کوری گدای هر دَری2 آن یکی، ماهی که بر پروین زند *** وآن دگر، کِرمی که بر سرگین تَنَد آن یکی، یوسف رُخی عیسیٰ نفَس *** وین دگر، گرگی و یا خر با جَرَس آن یکی، پرّان شده در لامَکان *** وین یکی، در کاهدانْ همچون سگان 🔹 آن یکی، سلطانِ عالی مرتبت *** وین یکی، در گُلخَنی در تَعزیت 🔹 آن یکی، خَلقی ز اِکرامش خِجِل *** وین دگر، از بینوایی مُنفَعِل 🔹 آن یکی، سرور شده زَ اهلِ زمان *** وین دگر، در خاکِ خواری بس نهان 🔹 بلبلان را جای میزیبد چمن *** مر جُعَل را در چَمین خوشتر وطن با زبانِ مَعنوی گل با جُعَل *** این همیگوید که: «ای گَنده بَغَل گر گریزانی ز گلشن، بیگمان *** هست آن نفرت کمالِ گلسِتان غیرتِ من بر سرِ تو، دورباش *** میزند: ”کای خَس، از این در دور باش!“ ور بیامیزی تو با من ای دَنی *** این گمان آید که از کانِ مَنی 🔹 گر درآمیزد، ز نقصانِ من است *** زآنکه پندارند کاو زآنِ من است 🔹 گر درآمیزد به من آن زَهرناک *** موش و دریا باشد و ماهی و خاک حقْ مرا چون از پلیدی پاک داشت *** چون سزد بر من پلیدی را گماشت؟! یک رگم زیشان بُد و آن را بُرید *** در من آن بد رَگ کجا خواهد رسید؟!»3 یک نشانِ آدم آن بود از ازل *** که ملائک سرْ نَهندش از محل - اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: مرغی که با مرغی دیگر همجنس او نبود.
- الحاقی از نسخۀ قونیه.
- نسخۀ مِلکی نیکلسون: در من ای بدرگ کجا خواهی رسید؟!