اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر دوم

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعا‌کردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.

مثنوی معنوی - دفتر دوم

109
  • ترک‌کردنِ آن مردِ ناصح، پندِ آن مغرورِ خرس را

  • آن مسلمان تَرکِ آن اَبله گرفت***زیرِ لب لاحَول‌گویان ره گرفت
  • گفت: «چون از جِدّ و پند و از جِدال***در دلِ او بیش می‌زاید خیال
  • پس رهِ پند و نصیحت بسته شد***امرِ ﴿أعرِضْ عَنهُمُ﴾ پیوسته شد»
  • ----------

  • چون دوایت می‌فَزاید درد، پس***قصّه با طالب بگو، بر‌خوان عَبَس
  • چون‌که ‌اَعمیٰ طالبِ حق آمدَه‌ست***بهرِ فقرْ او را نشاید سینه خَست
  • تو حریصی بر رَشادِ مِهتران***تا بیاموزند عام از سروران‌1
  • احمدا، دیدی که قومی از ملوک***مُستَمِع گشتند، گشتی خوش که: «بوک
  • این رئیسان یارِ دین گردند خَوش***بر عرب این‌ها سَرند و بر حَبَش
  • بُگذرد این صیت از بصره و تَبوک***ز‌آنکه اَلنّاسُ عَلیٰ دینِ المُلوک»
  • زین سبب تو از ضَریرِ مُهتَدی***رو بگردانیدی و تنگ آمدی:
  • «کاندر این فرصت کم افتد این مُناخ***تو ز یارانیّ و وقت تو فَراخ
  • مُزدَحِم می‌گردی‌ام در وقتِ تنگ***این نصیحت می‌کنم نَه ازْ خشم و جنگ‌»
  • احمدا نزد خدا این یک ضَریر***بهتر از صد قیصر است و صد وزیر
  • یادِ «اَلنّاسُ مَعادِن» هین بیار***معدنی باشد فُزون از صد هزار
  • معدنِ لعل و عقیقِ مُکتَنِس***بهتر است از صد هزاران کانِ مِس
  • احمدا اینجا ندارد مالْ سود***سینه باید پر ز عشق و درد و دود
  • أعمیِ روشن‌دل آمد، در مَبَند***پندْ او را ده که حقّ اوست پند2
  • گر دو سه اَبله تو را مُنکِر شوند***تلخ کی گردی؟! که هستی کانِ قند
  • گر دو سه احمق تو را تهمت نهد***حق برای تو گواهی می‌دهد
  • گفت: «از اِقرارِ عالَم فارِغم***آن که حق باشد گواه او را، چه غم‌؟!»
    1. اصلاح‌شده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: علم از سروران.
    2.  نسخۀ ناسخه: روشن‌دل آمد دردمند.