افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
105زاریای میکن چو زورت نیست، هین *** چونکه کوری، سر مکِش از راهبین تو کم از خرسی، نمینالی ز درد؟! *** خرس رَست از درد چون فریاد کرد ای خدا این سنگِ دل را موم کن *** نالهاش را تو خوش و مرحوم کن گفتنِ نابینای سائل که: «من دو کوری دارم، مرا رحم کنید!»
بود کوری که همیگفت: «الأمان *** من دو کوری دارم ای اهل زمان پس دو باره رحمتم آرید هان *** چون دو کوری دارم و من در میان» 🔹 از تعجّب مردمان گفتند: «لیک *** این دو کوری را بیان کن نیکِ نیک زآنکه یک کوریت میبینیم ما *** آن دگر کوری چه باشد؟! وا نما» گفت: «زشت آوازم و ناخوش صدا *** زشت آوازیّ و کوری شد دوتا بانگِ زشتم مایۀ غم میشود *** مِهرِ خَلق از بانگ من کَم میشود زشت آوازم به هر جا که روَد *** مایۀ خشم و غم و کین میشود بر دو کوری رحم را دوتا کنید *** اینچنین ناگُنج را گُنجا کنید» کرد نیکو چون بگفت این راز را *** لطفِ آوازِ دلش آواز را ----------
زشتیِ آواز کم شد زین گِله *** خَلق شد با وی به رحمت یکدله وآن که آوازِ دلش هم بد بوَد *** آن سه کوری، زشتیِ سَرمد بوَد1 لیک وَهّابان که بیعلّت دهند *** بو که دستی بر سرِ زشتش نهند چونکه آوازش خوش و مرحوم شد *** زو دلِ سنگیندلان چون موم شد2 نالۀ کافر چو زشت است و شَهیق *** زآن نمیگردد اجابت را رفیق ﴿اِخْسَئوا﴾ بر زشت آواز آمدَهست *** کاو ز خونِ خَلقْ چون سگ بود مست3 چونکه نالهیْ خرسْ رحمتکِش بوَد *** نالۀ تو نبوَد این، ناخوش بود دان که با یوسفْ تو گرگی کردهای *** یا ز خونِ بیگناهی خوردهای - نسخۀ قونیه: دوری سرمد بوَد.
- نسخۀ قونیه: خوش و مظلوم شد.
- علاءالدوله: چون سگ بود، جَست.