اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر اول

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر اول از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - نی‌نامه - حقیقت عشق إلهی و کیفیت حرکت سالک در مسیر معبود. - توصیف حال عارف بِالله نسبت به دنیا. - لزوم تبعیت از ولیّ إلهی. - بیان راه‌های انحرافی مزوّران در مقابل مسیر حق. - معنای جبر و تفویض. - ادب حضرت آدم علیه‌السلام در مقابل خداوند. - غیرت خداوند متعال در تحریم زشتی‌ها. - تفسیر «مَن کانَ للّٰه کانَ اللٰهُ له». - بیان نفحه‌های الهی بر سالکان. - هدایت‌نیافتن معاندان. - توصیۀ پیامبر دربارۀ تقرّب به خدا با عقل. - اخلاص در عشق. - نکوهش قیاس.

مثنوی معنوی - دفتر اول

88
  • این سبب چه بْوَد؟ به تازی گو رَسَن***اندر این چَه، این رَسَن آمد به فَن1
  • گردشِ چرخْ این رَسَن را علّت است***چرخْ‌گردان را ندیدنْ زَلّت است‌
  • این رَسَن‌های سبب‌ها در جهان***هان و هان زین چرخِ سرگردان مدان
  • تا نمانی صِفر و سرگردان چو چرخ***تا نسوزی تو ز بی‌مغزی چو مَرخ2
  • باد و آتش می‌شوند از امرِ حق***هر دو سرمست آمدند از خَمرِ حق‌3
  • آبِ حِلم و آتشِ خشم ای پسر***هم ز حق بینی چو بگشایی نظر
  • گر نبودی واقف از حقْ جانِ باد***فرقْ چون کردی میانِ قومِ عاد؟!
  • قصّۀ هلاک‌کردنِ بادْ قومِ هود علیه السّلام را

  • هودْ گردِ مؤمنان خط می‌کشید***نرم می‌شد بادْ کآنجا می‌رسید
  • هر که بیرون بود ز‌آن خط، جمله را***پاره‌پاره می‌شکست اندر هوا
  • همچنین شَیبانِ راعی می‌کشید***گِرد بر گِردِ ر‌َمه خطّی پدید4
  • چون به جمعه می‌شد او وقتِ نماز***تا نیارد گرگْ آنجا تُرک‌تاز5
  • هیچ گرگی در نرفتی اندر آن***گوسپندی هم نگشتی ز‌آن نشان6
  • بادِ حرصِ گرگ و حرصِ گوسپند***دایره‌یْ مردِ خدا را بود بند
  • ----------

    1. رَسَن: ریسمان.
    2. مَرخ: نوعی درخت (که چوبش زود آتش می‌گیرد). 
    3. نسخۀ قونیه: بادْ آتش می‌شود.
      خَمر: مِی، شراب.
    4. راعی: چوپان. شیبان راعی: از زُهّاد معروف.
    5. تُرک‌تاز آوردن:‌ حمله کردن.
    6. نگشتی: بیرون نرفت.