اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر اول

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر اول از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - نی‌نامه - حقیقت عشق إلهی و کیفیت حرکت سالک در مسیر معبود. - توصیف حال عارف بِالله نسبت به دنیا. - لزوم تبعیت از ولیّ إلهی. - بیان راه‌های انحرافی مزوّران در مقابل مسیر حق. - معنای جبر و تفویض. - ادب حضرت آدم علیه‌السلام در مقابل خداوند. - غیرت خداوند متعال در تحریم زشتی‌ها. - تفسیر «مَن کانَ للّٰه کانَ اللٰهُ له». - بیان نفحه‌های الهی بر سالکان. - هدایت‌نیافتن معاندان. - توصیۀ پیامبر دربارۀ تقرّب به خدا با عقل. - اخلاص در عشق. - نکوهش قیاس.

مثنوی معنوی - دفتر اول

67
  • چون‌که عُمر اندر رهِ خشکی گذشت***گاه کوه و گاه صحرا گاه دشت1
  • آبِ حیوان را کجا خواهی تو یافت؟!***موجِ دریا را کجا خواهی شکافت‌؟!
  • موجِ خاکی، فهم و وهم و فکرِ ماست***موجِ آبی، صَحو و سُکر است و فَناست2
  • تا در این فکری، از آن سُکری تو دور***تا از این مستی، از آن جامی نَفور3
  • گفت و‌گوی ظاهر آمد چون غبار***مدّتی خاموش کن، هین هوش دار4
  • مکرّر کردن مُریدان که: «خلوت را بشکن‌»

  • جمله گفتند: «ای حکیمِ رخنه‌جو***این فریب و این جَفا با ما مگو
  • 🔹 ما اسیرانیم، تا کی زین فریب؟!***بی‌دل و جانیم، چندین این عِتیب؟!5
  • 🔹 چون پذیرفتی تو ما را ز ابْتدا***مرحمت کن همچنین تا انتها
  • 🔹 ضعف و عجز و فقرِ ما دانسته‌ای***دردِ ما را هم دوا دانسته‌ای
  • چارپا را قدرِ طاقتْ بار نِه***بر ضعیفان قَدرِ قوّتْ کار نِه‌
  • دانۀ هر مرغْ اندازه‌یْ وی است***طعمۀ هر مرغ، انجیری کی است‌؟!
  • طفل را گر نان دهی بر جای شیر***طفلِ مسکین را از آن نانْ مُرده گیر
  • چون‌که دندان‌ها بر‌آرَد بعد از آن***هم به خود گردد دلش جویای نان‌
  • مرغِ پَر‌نارُسته چون پَرّان شود***لقمۀ هر گربۀ دَرّان شود
    1. نسخۀ قونیه: گاه کوه و گاه دریا.
    2. نسخۀ قونیه: مَحو و سُکر
      صَحو و سُکر و فَنا: بیداری و مستی و نیستی (از اصطلاحات عرفانی در بیان حالات سالکان إلَی اللٰه).
    3.  ن، نسخۀ قاهره، نسخۀ قسطنطنیه: جامی تو کور.
      سُکر: مستی. نَفور: رَمَنده و گریزان.
    4. نسخۀ قونیه: خاموش خو کن، هوش‌دار
    5. عتیب: عتاب، سرزنش.