Name: مثنوی معنوی - دفتر اول - براساس تصحیح سید حسن میرخانی - مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی
Availability: InStock
Author: مولانا جلالالدین محمد بلخی رومی

مثنوی معنوی - دفتر اول

188

این طریقِ نُکرِ نامعقولْ بین *** در دلِ هر مُقبِلی مقبولْ بین¹‌
آن‌چنان کز بیمِ آدمْ دیو و دَد *** در جزایر در رمیدند از حسد²
هم ز بیمِ معجزاتِ انبیا *** سر کشیده مُنکِرانْ زیرِ گیا³
تا به ناموسِ مسلمانی زیَند *** در تَسَلُّس، تا ندانی که کی‌اند
همچو قَلّابانْ بر آن نقدِ تباه *** نقره می‌مالند و نامِ پادشاه‌⁴
ظاهرِ الفاظشانْ توحید و شرع *** باطنِ آن همچو در نانْ تخمِ صَرع‌
فلسفی را زَهره نی تا دَم زند *** دم زند، دینِ حقَش بر هم زند
دست و پای او جماد و جانِ او *** هر چه گوید، آن دو در فرمانِ او
با زبان گرچه که تهمت می‌نهند *** دست و پاهاشان گواهی می‌دهند
اظهارِ معجزۀ پیغمبر علیه السّلام [در] به سخن آمدن سنگ‌ریزه در دستِ ابوجهل و گواهی دادن [سنگ‌ریزه] به رسالتِ آن حضرت‌
سنگ‌ها اندر کفِ بوجهل بود *** گفت: «ای احمد بگو این چیست؟ زود
گر رسولی، چیست در مُشتَم نهان *** چون خبر داری ز رازِ آسمان؟»‌
گفت: «چون خواهی؟ بگویم کآن چه‌هاست *** یا بگویند آنکه: ما حقّیم و راست‌؟»
گفت بوجهل: «آن دوُم نادرتر است» *** گفت: «آری، حق از این قادرتر است»‌⁵
🔹 گفت: «شش پاره حَجَر در دستِ توست *** بشنو از هر یک تو تسبیحی درست»
از میانِ مشت او هر پاره سنگ *** در شهادت‌گفتن آمد بی‌درنگ‌
«لا إلٰهَ» گفت و «إلَّا ال‍لٰه» گفت *** گوهرِ «اَحمدْ رسولُ‌اللـٰه» سُفت‌
چون شنید از سنگ‌ها بوجهلْ این *** زد ز خشمْ آن سنگ‌ها را بر زمین‌
🔹 گفت: «نبوَد مثلِ تو ساحرْ دگر *** ساحران را سَر توییّ و تاجِ سر»
1. نسخۀ قونیه: این طریقِ بِکر نامعقول بین.
2. مروج الذهب (مسعودی)، ج 1، ص 47؛ خلاصه اینکه: چون جن‌ها در زمین فساد کردند، خداوند ملائکه را به فرماندهی ابلیس (که در آن زمان از عُبّاد بود) به زمین فرستاد. آن‌ها عدّه‌ای از جن‌ها را به جزیره‌ها فراری دادند و عدّۀ دیگر را کشتند... .
3. نسخۀ ناسخه: زیرِ کیا.
4. قَلّابان: متقلّبان.
5. اصلاح‌شده براساس نسخۀ قونیه.