
مثنوی معنوی - دفتر اول
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
دفتر اول از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - نینامه - حقیقت عشق إلهی و کیفیت حرکت سالک در مسیر معبود. - توصیف حال عارف بِالله نسبت به دنیا. - لزوم تبعیت از ولیّ إلهی. - بیان راههای انحرافی مزوّران در مقابل مسیر حق. - معنای جبر و تفویض. - ادب حضرت آدم علیهالسلام در مقابل خداوند. - غیرت خداوند متعال در تحریم زشتیها. - تفسیر «مَن کانَ للّٰه کانَ اللٰهُ له». - بیان نفحههای الهی بر سالکان. - هدایتنیافتن معاندان. - توصیۀ پیامبر دربارۀ تقرّب به خدا با عقل. - اخلاص در عشق. - نکوهش قیاس.
مثنوی معنوی - دفتر اول
175بانگِ حق اندر حجاب و بیحِجیب *** آن دهد کاو داد مریم را ز جیب1 ای فَناتان نیست کرده زیرِ پوست *** بازگردید از عدمْ زآوازِ دوست مطلقْ آن آوازْ خود از شَه بوَد *** گرچه از حُلقومِ عبدُاللَه بوَد در تفسیرِ «مَنْ کانَ لِلّٰهِ، کانَ اللٰهُ لَه» و بیان آن2
گفت او را: «من زبان و چشمِ تو *** من حواس و من رضا و خشمِ تو رو که ”بی یَسمَعْ وَ بی یَبصُرْ“ تویی *** سِر تویی، چه جای صاحبسِر تویی3 چون شدی ”مَنْ کانَ لِلَّه“ از وَلَه *** حق تو را باشد که ”کانَ اللٰهُ لَه“4 گه ”تویی“ گویم تو را، گاهی ”منم“ *** هر چه گویم، آفتابی روشنم هر کجا تابم ز مِشکاتت دَمی *** حل شد آنجا مشکلاتِ عالَمی5 🔹 هر کجا تاریکی آمد ناسزا *** از فروغِ ما شود شمسُ الضُّحیٰ ظلمتی را کآفتابش برنداشت *** از دَمِ ما گردد آن ظلمت چو چاشت» آدمی را او به خویش أسما نمود *** دیگران را زآدمْ أسما میگشود6 🔹 آبْ خواه از جو بجو خواه از سَبو *** کاین سَبو را هم مدد باشد ز جو 🔹 نورْ خواه از مَه طلب خواهی ز خَور *** نورِ مَه هم زآفتاب است ای پسر7 - سوره شوریٰ آیه 51؛ ﴿از برای هیچ فردی از بشر نیست که خداوند با او سخن بگوید مگر از راه وحی و یا از پس پرده و حجاب... .﴾
- کشف الأسرار و عُدّة الأبرار، ج 1، ص 563؛ «هر آن کس که برای خدا باشد، خدا برای او خواهد بود.»
- چه: زیرا که. جای: در جای. سرّ تویی... : حقیقةً سرّ تو هستی زیرا تو ظهور صاحب سرّ (خداوند) هستی.
- نسخۀ قونیه: من تو را باشم که.
- نسخۀ قونیه: ز مشکاةِ دَمی.
سوره النور آیه 35.
[خداوند به ولیّ خود گوید:] چون من یک دم از دریچۀ چراغدانِ تو به هر کجا بتابم، مشکلات عالَمی حل میشود. - سوره بقره آیه 31.
- تصحیح شده بر اساس نسخۀ ناسخه. میرخانی: نورِ ماهم.
