
مثنوی معنوی - دفتر اول
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
دفتر اول از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - نینامه - حقیقت عشق إلهی و کیفیت حرکت سالک در مسیر معبود. - توصیف حال عارف بِالله نسبت به دنیا. - لزوم تبعیت از ولیّ إلهی. - بیان راههای انحرافی مزوّران در مقابل مسیر حق. - معنای جبر و تفویض. - ادب حضرت آدم علیهالسلام در مقابل خداوند. - غیرت خداوند متعال در تحریم زشتیها. - تفسیر «مَن کانَ للّٰه کانَ اللٰهُ له». - بیان نفحههای الهی بر سالکان. - هدایتنیافتن معاندان. - توصیۀ پیامبر دربارۀ تقرّب به خدا با عقل. - اخلاص در عشق. - نکوهش قیاس.
مثنوی معنوی - دفتر اول
142قوّتِ جان است این، ای راستخوان *** تا چه باشد قوّتِ آن جانِ جان؟!1 🔹 نان است قوتِ تن ولیکن دَرنِگر *** تا که قوتِ جان چه باشد ای پسر؟!2 گوشتپارهیْ آدمی، با عقل و جان *** میشکافد کوه را با بحر و کان3 زورِ جانِ کوهکَنْ شَقُّ الْحَجَر *** زورِ جانِ جان در ﴿اِنشَقَّ الْقَمَر﴾4 گر گشاید دلْ سَرِ انبانِ راز *** جان بهسوی عرش سازد تُرکتاز5 🔹 گر زبان گوید ز اسرارِ نهان *** آتش افروزد، بسوزد این جهان6 فعلِ حقّ و فعلِ ما هر دو ببین *** فعلِ ما را هست دان، پیداست این7 گر نباشد فعلِ خَلق اندر میان *** پس مگو کس را: «چرا کردی چنان؟» اضافتکردنِ آدم علیه السّلام زَلَّتِ خود را به خویش که: «رَبَّنا إنّا ظَلَمْنا»، و اضافتکردنِ ابلیس به حقّ تعالیٰ که: ﴿رَبِّ بِما أغوَيتَني﴾8
خَلقِ حقْ افعالِ ما را مُوجِد است *** فعلِ ما آثارِ خَلقِ ایزد است9 لیک هستْ آن فعلِ ما مختارِ ما *** زو جزا گه مارِ ما گه یارِ ما10 - راستخوان: آنکه درست میخواند و صحیح میفهمد. جانِ جان: حضرت حق؛ ولیّ الهی.
- قوت: خوراک و غذا.
- گوشتپارهی آدمی: بدنِ انسان که تکّهگوشتی بیش نیست. با بحر و کان: و دریاها و معادن را.
- سوره القمر، آیه 1؛ ﴿ماه شکافته شد (معجزۀ رسولاللٰه صلّی اللٰه علیه و آله و سلّم)﴾.
شَقُّ الحَجَر: شکافتن سنگ. - بهسوی... : جان بهسوی عرش میشتابد.
- افروزد: روشن کند. بسوزد: بسوزاند.
- فعل ما را هست دان: نسبت فعل به ما حقیقی است (و ما در کردار خویش مجبور نبوده، بلکه مختار هستیم).
- سوره الأعراف، آیه 23؛ ﴿پروردگارا، همانا ما بر خویشتن ستم روا داشتیم﴾؛ سوره حِجر، آیه 39: ﴿پروردگارا، بهجهت اینکه تو مرا گمراه نمودی...﴾.
اضافت کردن: نسبت دادن. زَلَّت: لغزش و خطا. - موجِد: خالق و پدید آورنده.
- مختار ما: از روی اختیار و با انتخاب ما. زو... : از این رو است که با عذاب یا ثواب جزا داده میشویم.
