اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر اول

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر اول از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - نی‌نامه - حقیقت عشق إلهی و کیفیت حرکت سالک در مسیر معبود. - توصیف حال عارف بِالله نسبت به دنیا. - لزوم تبعیت از ولیّ إلهی. - بیان راه‌های انحرافی مزوّران در مقابل مسیر حق. - معنای جبر و تفویض. - ادب حضرت آدم علیه‌السلام در مقابل خداوند. - غیرت خداوند متعال در تحریم زشتی‌ها. - تفسیر «مَن کانَ للّٰه کانَ اللٰهُ له». - بیان نفحه‌های الهی بر سالکان. - هدایت‌نیافتن معاندان. - توصیۀ پیامبر دربارۀ تقرّب به خدا با عقل. - اخلاص در عشق. - نکوهش قیاس.

مثنوی معنوی - دفتر اول

130
  • مؤمن اَر «یَنظُرْ بِنورِ اللَه» نبود***عیبِ مؤمن را برهنه چون نمود؟!1
  • چون‌که تو «یَنظُرْ بِنارِ اللَه» بُدی***نیکویی را وا ندیدی از بَدی2
  • اندک ‌اندک نور را بر نار زن***تا شود نارِ تو نور ای بُو‌الْحَزَن3
  • تو بزن یا رَبَّنا آبِ طَهور***تا شود این نارِ عالَمْ جمله نور4
  • آب و دریا جمله در فرمانِ توست***آب و آتش -ای خداوند- آنِ توست‌
  • گر تو خواهی، آتشْ آبِ خوش شود***ور نخواهی، آب هم آتش شود
  • بی‌طلبْ تو این طَلَبْمان داده‌ای***بی‌شمار و عَدْ عطا بنهاده‌ای5
  • 🔹 با طلب چون نَدْهی ای حَیِّ وَدود؟!***کز تو آمد جملگی جود و وجود6
  • 🔹 در عدمْ کی بود ما را خودْ طلب؟!***بی‌سبب کردی عطاهای عجب
  • 🔹 جان و نان دادی و عمرِ جاودان***سایرِ نعمت که نآید در بیان
  • این طلبْ در ما هم از ایجادِ توست***رَستن از بی‌دادْ یا رَبّ، دادِ توست7
  • بی‌طلب هم می‌دهی گنجِ نهان***رایگان بخشیده‌ای جانِ جهان
  • 🔹 هٰکَذا أنعِمْ إلیٰ دارِ‌السّلام***بِالنَّبیِّ الْمُصطَفیٰ خَیرِ‌الأنام!8
  • مژده بردن خرگوش سوی نخجیران که: «شیر در چاه افتاد!»

  • چون‌که خرگوش از رهایی شاد گشت***سوی نخجیران روان شد تا به دشت‌
    1. نسخۀ قونیه: غیب مؤمن.
      سنن ترمذیّ، ج 4، ص360؛ رسول‌اللٰه صلّی اللٰه علیه و آله و سلّم: «اِتَّقوا فِراسَةَ المُؤمِنَ... .» (از فراست و هوشيارى مرد مؤمن غافل نباشيد، چرا که او پيوسته با نور خدا مى‌نگرد( - سپس این آیه را تلاوت فرمود: - ﴿همانا در آن، نشانه‌هایی است برای اهل بصیرت﴾.
      یَنظُرْ بِنورِ اللَه: با نور خدا می‌نگرد. برهنه... : چگونه آشکارا ببیند؟
    2. نسخۀ قونیه: در بدی از نیکویی غافل شدی.
      یَنظُرْ بِنارِ اللَه: با آتش خدا می‌نگرد (با نور الٰهی ننگرد؛ بلکه نگاهِ کژ او از آتشِ دوری از خدا و تاریکی نفس، نشأت گرفته باشد.)
    3. نار: آتش. ای بوالحَزَن: ای شخص اندوهگین و غصّه‌دار!
    4. یا رَبَّنا: ای پروردگار ما. طَهور: پاک.
    5. آنگاه که خواست و تقاضایی در وجودمان نبود، تو آن را در ما قرار دادی و عطای بسیار و بی‌شمار به ما ارزانی داشتی.
    6. طلب: درخواست. حیِّ وَدود: خداوند زنده و بسیار مهربان.
    7. ایجاد: پدیدآوردن. رستن... : رهایی ما از ستم پیشگی نیز از عطای توست.
    8. و همچنین به طُفیل وجود و برکت برترینِ خلایق و پیغمبر برگزیده‌ات، عطای خویش را بر ما تمام کن و ما را به‌سوی سرای سعادت و عافیت هدایت فرما.