
مثنوی معنوی - دفتر اول
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
دفتر اول از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - نینامه - حقیقت عشق إلهی و کیفیت حرکت سالک در مسیر معبود. - توصیف حال عارف بِالله نسبت به دنیا. - لزوم تبعیت از ولیّ إلهی. - بیان راههای انحرافی مزوّران در مقابل مسیر حق. - معنای جبر و تفویض. - ادب حضرت آدم علیهالسلام در مقابل خداوند. - غیرت خداوند متعال در تحریم زشتیها. - تفسیر «مَن کانَ للّٰه کانَ اللٰهُ له». - بیان نفحههای الهی بر سالکان. - هدایتنیافتن معاندان. - توصیۀ پیامبر دربارۀ تقرّب به خدا با عقل. - اخلاص در عشق. - نکوهش قیاس.
مثنوی معنوی - دفتر اول
126حالِ دریا زِ اضطراب و جوشِ او *** فهم کن تبدیلهای هوشِ او1 چرخِ سرگردان که اندر جست وجوست *** حالِ او چون حالِ فرزندانِ اوست2 گَه حَضیض و گه میانه گاهْ اوج *** اندر آن از سَعد و نَحسی فوج فوج3 🔹 گَه شَرَف گاهی صُعود و گه فَرَح *** گه وبال و گه هُبوط و گه تَرَح4 از خود -ای جزوِ ز کُلّها مُختَلِط- *** فهم میکن حالتِ هر مُنبَسِط5 🔹 چون نصیبِ مِهتران درد است و رنج *** کِهتران را کی تواند بود گنج؟!6 چونکه کلّیّات را رنج است و درد *** جزوِ ایشان چون نباشد روی زرد؟! خاصه جزوی کاو ز اَضداد است جمع *** زآب و خاک و آتش و باد است جمع این عجب نبوَد که میش از گرگ جَست *** این عجب که میشْ دل در گرگ بست زندگانی آشتیِّ ضِدّهاست *** مرگْ آن کاندر میانْشان جنگ خاست 🔹 صلحِ اَضداد است این عمرِ جهان *** جنگِ اضداد است عمرِ جاودان7 🔹 زندگانی، آشتیِّ دشمنان *** مرگْ وا رفتن به اصلِ خویش دان 🔹 صلحِ دشمندار باشد عاریت *** دل بهسوی جنگ دارد عاقبت 🔹 روزَکی چند از برای مصلحت *** با هَمند اندر وفا و مَرحَمت8 🔹 عاقبت هر یک به جوهر بازگشت *** هر یکی با جنسِ خود اَنباز گشت9 🔹 لطفِ باری این پلنگ و رَنگ را *** إلف داد و بُرد زیشان جنگ را10 لطفِ حقْ این شیر را و گور را *** إلف دادَهست این دو ضدِّ دور را چون جهانْ رنجور و زندانی بوَد *** چه عجب رنجور اگر فانی بوَد؟! ----------
- از حال جوش و اضطراب امواج دریا (انسان)، حال اندرون (عقل) او را دریاب.
- حال فلکِ سرگردان نیز مانند مَوالید و فرزندان او (جماد و نبات و حیوان) است که همه در جست وجو و تکاپو هستند.
- حَضیض: نقطۀ پست و پایین. سَعد: خجستگی و مبارکی.
- صعود: بالا رفتن. فَرَح: خوشحالی. هُبوط: سقوط. تَرَح: اندوه.
- ای انسان که جزئی از این عالَم و آمیختهای از عناصری، از حال خودت حال کلّیات بسیط عالَم را که از آن نشأت گرفتهای دریاب!
- مهتران: بزرگان و سروران. کهتران: کوچکان و پاییندستان.
- عمر جاودان: مردن و رفتن به سرای جاویدان.
- مَرحَمت: لطف و مهربانی.
- اَنباز گشت: قرین و همنشین شد.
- رَنگ: بز کوهی. إلف: اُلفت.
