اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر اول

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر اول از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - نی‌نامه - حقیقت عشق إلهی و کیفیت حرکت سالک در مسیر معبود. - توصیف حال عارف بِالله نسبت به دنیا. - لزوم تبعیت از ولیّ إلهی. - بیان راه‌های انحرافی مزوّران در مقابل مسیر حق. - معنای جبر و تفویض. - ادب حضرت آدم علیه‌السلام در مقابل خداوند. - غیرت خداوند متعال در تحریم زشتی‌ها. - تفسیر «مَن کانَ للّٰه کانَ اللٰهُ له». - بیان نفحه‌های الهی بر سالکان. - هدایت‌نیافتن معاندان. - توصیۀ پیامبر دربارۀ تقرّب به خدا با عقل. - اخلاص در عشق. - نکوهش قیاس.

نسخه عربی

مثنوی معنوی - دفتر اول

3
  •  

  • مقدمه

  •  

  • بسم اللٰه الرحمٰن الرحیم

  • الحمد للّه ربّ العالمین

  • و صلّی اللٰه علیٰ محمّد و آله الطاهرین

  • و لعنة اللٰه علیٰ أعدائهم أجمعین

  •  

  • در وصف حضرت مولانا و مثنوی معنوی او

  • مولانا جلال‌الدّین محمّد بلخی رومی، بزرگ‌مردی است عارف که بزرگان اهل معرفت او را دُرّ بی‌مثالِ بحر معنا و نابغۀ وادی توحید و عرفان، و از شیعیان به‌حقّ مولا امیرالمؤمنین علیه السلام و افتخار عالم تشیّع می‌دانند، و کتابش را دریایی از معارف و اکسیری از حقایق به‌شمار می‌آورند که هرچه انسان بیشتر در آن غور کند به گوهرهای ناشناخته‌تری دست می‌یابد.

  • عارف بی‌بدیل مرحوم آیت‌اللٰه حاج سید‌علی قاضی قدّس اللٰه سرّه، حضرت مولانا رضوان اللٰه علیه را عارفی بلندمرتبه و شیعه‌ای خالص می‌دانست و می‌فرمود: 

  • «من هشت بار مثنوى مولانا جلال‌الدّین رومى قدّس اللٰه سرّه را مطالعه نموده‌ام، و هربار مطلبى جدید جداى از مطالب پیشین برایم مکشوف شده است!» 

  • و نیز عارف ربّانی مرحوم آیت‌اللٰه حاج سیدمحمّد محسن حسینی طهرانی قدّس اللٰه سرّه دراین‌باره چنین می‌نگارد: 

  • «مطالعۀ دیوان بى‌نظیر و درّ نایاب مولانا جلال‌الدّین رومى بلخى أعلَی اللٰه مقامَه از أوجب واجبات است براى سالکین راه خدا، و هر سالکى که موفّق به مطالعه و دقّت و تأمّل در این دریاى موّاج معارف اِلهى نشده است، به خسران عظیم و پشیمانى از بى‌نصیبى از نَعمات و عنایات خاصّۀ ربّانى دچار مى‌گردد.»