Name: مثنوی معنوی - دفتر اول - براساس تصحیح سید حسن میرخانی - مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی
Availability: InStock
Author: مولانا جلالالدین محمد بلخی رومی

مثنوی معنوی - دفتر اول

48

آنگهَم از خود بِران تا شهرِ دور *** تا در‌اندازم در ایشان صد فُتور¹
🔹 چون شوند آن قوم از من دین‌پذیر *** کارِ ایشان سر‌به‌‌سر شوریده گیر²
🔹 در میانْشان فتنه و شور افکَنم *** کاهِنانْ خیره شوند اندر فَنَم³
🔹 آنچه خواهم کرد با نصرانیان *** آن نمی‌آید کنون اندر بیان
🔹 چون شمارَندم امین و رازدان *** دامِ دیگر گون نِهَم در پیششان⁴
🔹 و‌ز حِیَل بِفْریبم ایشان را همه *** وَ اندر ایشان افکنم صد دمدمه⁵
🔹 تا به دستِ خویش خونِ خویشتن *** بر زمین ریزند، کوتَه شد سخن
پس بگویم: ”من به سِر نصرانی‌ام *** ای خدای راز‌دان می‌دانی‌ام‌
شاهْ واقف گشت از ایمانِ من *** و‌ز تعصّب کرد قصدِ جانِ من‌
خواستم تا دین ز شه پنهان کنم *** آنچه دینِ اوست، ظاهرْ آن کنم
شاه بویی بُرد از اسرارِ من *** متّهَم شد پیشِ شهْ گفتارِ من‌
گفت: ’گفتِ تو چو در نان، سوزن است *** از دلِ من تا دلِ تو رُوزَن است‌
من از آن روزن بدیدم حالِ تو *** حال دیدم، کی نِیوشم قالِ تو؟!‘⁶
گر نبودی جانِ عیسیٰ چاره‌ام *** او جُهودانه بکردی پاره‌ام‌
بهرِ عیسیٰ جان سپارم، سَر دهم *** صد هزاران منّتش بر جان نَهم
جان دریغم نیست از عیسیٰ وَلیک *** واقفم از علمِ دینش نیکِ نیک
حیف می‌آید مرا کآن دینِ پاک *** در میانِ جاهلان گردد هلاک
شُکرْ یزدان را و عیسیٰ را که ما *** گشته‌ایم این دینِ حق را رهنما
و‌ز جُهود و از جُهودان رَسته‌ایم *** تا به زُنّار، این میان را بسته‌ایم⁷‌
دورْ دورِ عیسِی است ای مردمان *** بشْنوید اسرارِ کیشِ او به جان‌“
🔹 چون شمارَندم امین و مُقتَدا *** سر نهَندم، جمله جویند اِهتدا»
1. نسخۀ قونیه: در ایشان شرّ و شور.
  فتور: سستی و ضعف.
2. شوریده گیر: آشفته بدان.
3. فنّ: فریب و حیله.
4. شمردن: پنداشتن. دیگر گون: نوع دیگر.
5. حیَل: حیله‌ها، مکرها. دمدمه: مکر و فریب.
6. نیوشم: بشنوم، گوش دهم.
7. زنّار: پارچه‌ای است که مسیحیان بر کمر خود می‌بستند و امروزه آن را بر گردن می‌بندند؛ کراوات.