اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر اول

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر اول از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - نی‌نامه - حقیقت عشق إلهی و کیفیت حرکت سالک در مسیر معبود. - توصیف حال عارف بِالله نسبت به دنیا. - لزوم تبعیت از ولیّ إلهی. - بیان راه‌های انحرافی مزوّران در مقابل مسیر حق. - معنای جبر و تفویض. - ادب حضرت آدم علیه‌السلام در مقابل خداوند. - غیرت خداوند متعال در تحریم زشتی‌ها. - تفسیر «مَن کانَ للّٰه کانَ اللٰهُ له». - بیان نفحه‌های الهی بر سالکان. - هدایت‌نیافتن معاندان. - توصیۀ پیامبر دربارۀ تقرّب به خدا با عقل. - اخلاص در عشق. - نکوهش قیاس.

مثنوی معنوی - دفتر اول

45
  • 🔹 دیدنِ دانا، عبادت این بوَد***فَتحِ أبوابِ سعادت این بوَد1
  • چون بسی ابلیسِ آدم‌روی هست***پس به هر دستی نشاید داد دست‌2
  • ز‌آنکه صیّاد آورَد بانگِ صفیر***تا فریبد مرغ را آن مرغ‌گیر3
  • بشنوَد آن مرغْ بانگِ جنسِ خویش***از هوا آید، بیابد دام و نیش‌4
  • حرفِ درویشان بدُزدد مردِ دون***تا بخواند بر سَلیمی ز‌آن فُسون5
  • کارِ مردانْ روشنیّ و گرمی است***کارِ دونانْ حیله و بی‌شرمی است6
  • شیرِ پشمین از برای کَدّ کنند***بومُسَیلِم را لقبْ احمد کنند7
  • بومُسَیلِم را لقبْ کَذّاب ماند***مر محمّد را اُولُو‌الْألباب ماند8
  • آن شرابِ حقْ خِتامش مُشکِ ناب***باده را خَتمش بوَد گَند و عذاب‌9
    1. الحاقی از طبع کلاله خاور.
      عوالی اللّئالی، ج 4، ص 73؛ رسول‌اللٰه صلّی اللٰه علیه و آله و سلّم: «النَّظَرُ إلىٰ وَجهِ العالِمِ عِبادَة.»
    2. نشاید: شایسته و سزاوار نیست.
    3. صفیر: (تقلید صدای پرندگان برای به‌دام انداختن آن‌ها).
    4. نیش: تیغ.
    5. دون: فرومایه و پست. سلیم: 1) مارگزیده (دردمند)؛ 2) ساده‌دل. فسون: مکر و حیله، سِحر و جادو.
    6. دونان: افراد دون و فرومایه
    7.  طبع میرزا محمود: جامۀ پشمین.
      کدّ: طلب روزی؛ گدایی. بومُسَیلِم: مُسَیلمه که ادعای نبوّت کرد.
    8. اُولو الألباب: صاحبان عقل و خرد.
    9. خَتم و خِتام: پایان کار، سرانجام.