Name: مثنوی معنوی - دفتر اول - براساس تصحیح سید حسن میرخانی - مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی
Availability: InStock
Author: مولانا جلالالدین محمد بلخی رومی

مثنوی معنوی - دفتر اول

36

شاه دید او را و بس تکریم کرد *** مخزنِ زر را بدو تسلیم کرد
🔹 پس بفرمودش که بَرسازد ز زر *** از سِوار و طوْق و خَلخال و کمر¹
🔹 هم زِ انواع أوانی بی‌عدد *** کآن‌چنان در بزمِ شاهنشه سزَد²
🔹 زر گرفت آن مرد و شد مشغولِ کار *** بی‌خبر زین حالت و این کارِ زار³
پس حکیمش گفت: «کِای سلطانِ مِه *** آن کنیزک را بدین خواجه بده‌⁴
تا کنیزک در وِصالش خوش شود *** ز‌آبِ وصلش دَفع این آتش شود»
شه بدو بخشید آن مَه‌روی را *** جفت کرد آن هر دو صحبت‌جوی ‌را⁵
مدّتِ شش ماه می‌راندند کام *** تا به صحّت آمد آن دخترْ تمام‌
بعد از آن از بهرِ او شربت بساخت *** تا بخورْد و پیشِ دختر می‌گداخت‌⁶
🔹 چون ز رنجوری جمال او نمانْد *** جانِ دختر در وَبال او نمانْد⁷
چون‌که زشت و ناخوش و رُخ‌زرد شد *** اندک اندک در دلِ او سرد شد
----------
عشق‌هایی کَز پیِ رنگی بوَد *** عشق نَبوَد، عاقبتْ نَنگی بوَد
کاشکی آن ننگ بودی یکسَری *** تا نرفتی بَر وِی آن بَد داوری
خون دوید از چشمِ همچون جوی او *** دشمنِ جانِ وی آمد روی او⁸
دشمنِ طاووس آمد پَرِّ او *** ای بسا شَه را بکُشته فَرِّ او⁹
----------
1. بر‌سازد: بسازد. سِوار: دستبند. طوق: گردن‌بند. خلخال: زینتی که زنان به پا می‌بندند. کمر: کمربند.
2. أوانی: ظروف آبخوری. بزم: محفل. سزد: سزاوار باشد.
3. زار: نابسامان، شوریده و درهم.
4. مِه: بزرگ.
5. مَه‌روی: زیباروی. صحبت‌جوی: عاشق.
6. شربت: نوشیدنی (سمّ). می‌گداخت: لاغر می‌شد.
7. الحاقی از نسخۀ قونیه.
  رنجوری: بیماری. وبال: رنج و سختی. (در وبال او نماند: از عشق به زرگر آزاد گشت).
8. دوید: جاری شد.
9. فرّ: شکوه و شوکت.