Name: مثنوی معنوی - دفتر اول - براساس تصحیح سید حسن میرخانی - مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی
Availability: InStock
Author: مولانا جلالالدین محمد بلخی رومی

مثنوی معنوی - دفتر اول

25

درخواستن توفیقِ رعایتِ ادب، و وِخامتِ بی‌‌ادبی‌
از خدا جوییم توفیقِ ادب *** بی‌‌ادب محروم مانْد از لطفِ ربّ‌
بی‌‌ادبْ تنها نه خود را داشت بَد *** بلکه آتش در همه‌یْ آفاق زد
مائده از آسمان در‌می‌رسید *** بی‌شِریٰ و بَیع و بی‌گفت و شنید¹
در میانِ قومِ موسیٰ چند کس *** بی‌‌ادب گفتند: «کو سیر و عدس‌؟»
مُنقطِع شد خوان و نان از آسمان *** ماند رنجِ زَرع و بیل و داسِمان‌²
بازْ عیسیٰ چون شفاعت کرد، حقّ *** خوان فرستاد و غنیمت بر طَبَق‌³
🔹 مائده از آسمان شد عائِده *** چون‌که گفت: ﴿أنزِل عَلَينا مائِده﴾⁴
بازْ گستاخانْ ادب بُگذاشتند *** چون گدایانْ زَلّه‌ها برداشتند⁵
کرد عیسیٰ لابه ایشان را: «که این *** دائم است و کم نگردد از زمین‌»⁶
بدگمانی‌کردن و حِرص‌آوریّ *** کفر باشد نزدِ خوانِ مِهتری‌
ز‌آن گدارویانِ نادیده زِ آز *** آن درِ رحمت بر ایشان شد فراز⁷
🔹 نان و خوان از آسمان شد مُنقَطِع *** بعد از آن، ز‌آن خوان نشد کس مُنتَفِع⁸
----------
1. سوره البقره، آیه 61.
  مائده: سفرۀ پر از طعام. شریٰ و بیع: خرید و فروش.
2. زرع: کِشت.
3. طَبق: هر ظرف گرد بزرگ که بر آن غذا خورند.
4. سوره المائده، آیه 112.
  ﴿أنزِل عَلَينا مائدَه﴾: [ای خدا و ای پروردگار ما] خوانِ طعامى از آسمان براى ما فرو‌ فرست. شد عائده: برگشت.
5. زلّه: باقی‌ماندۀ غذا.
6. لابه: درخواست ملتمسانه.
7. نادیده: ندید بَدید. آز: حرص. شد فراز: بسته شد.
8. نسخۀ ناسخه: مَنّ و سَلویٰ ز‌آسمان.