Name: عنوان بصری ج ۶ تدبیر در امور اجتماعی و حکومت - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری ج 6

254

حرف را می‌زند! آقا، چه شد؟! تا دیروز که این را می‌گفتی!
بعد ایشان آمد حجّت درآورد و گفت:
امامت ما تا موسی بن جعفر تمام است و دیگر بعد از موسی بن جعفر امام نداریم و باید منتظر مهدی موعود باشیم تا او بیاید و ظهور کند!
و یک عدّه‌ای را به‌دنبال خودش کشاند!¹ آن‌وقت این احمق‌ها نیامدند به‌دنبال امام رضا بروند! خب آقا بلند شوید بروید در مدینه و امام را ببینید، این مسئله که یک مسئلۀ اعتباری نیست! ببینید این آقا راست می‌گوید یا نه، درست می‌گوید یا درست نمی‌گوید! همین‌طوری تا یک شخص حرفی می‌زند می‌گویند: «بسیار خوب، می‌پذیریم!»
از این قضیّه چند سال گذشت. یک روز یکی از افراد همین علیّ بن ابی‌حمزۀ بطائنی که همسایۀ او هم بود، برای تشرّف به مکّه به خدمت امام رضا علیه السّلام در مدینه می‌رسد. می‌نشیند و حضرت شروع به صحبت کردن از احوالات افراد می‌کنند. بعد می‌گویند: «از علیّ بن ابی‌حمزه چه خبر؟» می‌گوید: «وقتی آمدم حالش خوب بود و سرِ کیف و سرِ حال بود. بیا و برو بود و خلاصه اوضاعش رو به راه بود!»
امام رضا فرمودند:
همین امروز این علیّ بن ابی‌حمزه از دنیا رفت و او را داخل در قبر گذاردند. نکیر و منکر آمدند و از او سؤال کردند: «مَن رَبُّک؟» گفت: «خدا!» گفتند: «کتابت چیست؟» گفت: «همین قرآنی که می‌خوانیم!» گفتند: «امام تو کیست؟» شروع کرد به گفتن تا اینکه به من رسید. وقتی که به من رسید سکوت کرد و نتوانست چیزی بگوید! در این موقع ملائکۀ عذاب گرزی از آتش بر سر او زدند که از ضربه و هول آن، مشرق و مغرب به لرزه درآمد!²
سؤال نکیر و منکر از باطن انسان
این حرف کیست؟ این حرف امام رضا است! خب مگر این جناب علیّ بن
1. رجوع شود به عیون أخبار الرّضا علیه السّلام، ج ١، ص ٢٩؛ رجال الکشّی، ص ٤٠٥ و ٤٩٣؛ الغیبة، شیخ طوسی، ص ٦٥.
2. برگرفته از: رجال الکشّی، ص ٤٤٤؛ مناقب آل ابی‌طالب علیهم السّلام، ج ٤، ص ٣٣٧.