Name: عنوان بصری ج ۶ تدبیر در امور اجتماعی و حکومت - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری ج 6

252

حالم را گفتم که آقا، قضیّه این است و فکرم را گرفته است! ایشان فرمودند: « این حال خوبی نیست!» تا آقا گفتند: «خوب نیست»، آن حال هم رفت و دیگر راحت شدیم.
نگاه مکتب عرفان به سرنوشت
حالا که قرار است پرونده خودش ورق بخورد، چرا من این‌قدر خودم را ناراحت کنم بر اینکه این چه می‌شود و آن چه می‌شود؟! التفات کردید؟! این است که مکتب عرفان بر این مسائل توجّه نمی‌کند! چرا؟ چون اینها یکی‌یکی ورق می‌خورد، این پرونده می‌آید و همین‌طور یکی‌یکی رد می‌شود، نه دست من است و نه دست شما! حالا که این‌طور است، خب ما راحت باشیم، راحت زندگی کنیم، راحت در خیابان راه برویم، راحت کار خودمان را انجام بدهیم و راحت آن چیزی را که تکلیف است [انجام بدهیم]. به ما نگفته‌اند که به‌دنبال کاری برو که از اسرار عالم کون سر دربیاوری! بنده به شما تضمین می‌دهم که وقتی ما را در قبر گذاشتند،¹ نکیر و منکر از این یک قضیّه از شما سؤال نکنند که چرا علم غیب پیدا نکردی؟! چرا بر اسرار مردم اطّلاع پیدا نکردی؟! چرا راهی را نرفتی که به‌واسطۀ آن بر این مسائل إشراف پیدا کنی؟! در آنجا از این قماش اجناس سؤال نمی‌شود!
پس سؤال از چه می‌شود؟ اینکه نسبت به امام زمانت چقدر معرفت پیدا کردی؟ از این سؤال می‌شود! آیا شناختی که به امام زمانت داشتی شناخت شناسنامه‌ای بود؟ تو از مسائل و حقایقی که امامتِ یک امام را تشکیل می‌دهد چقدر اطّلاع پیدا کردی؟ تو نسبت به این قضیّه که امام زمان چه حالی دارد و چگونه است و کیفیّت ارتباط او با خدا و با تو چگونه است، چقدر اطلاع پیدا کردی؟ ربط خودت را با امام زمانت تا کجا رساندی؟ معرفت خود را با خدا تا چه مرحله‌ای قرار دادی؟ از اینها سؤال می‌کنند! این نکیر و منکر که می‌آیند سؤال می‌کنند و می‌گویند: «مَن
1. إن‌شاءاللَه به حول و قوّۀ خدا دیر یا زود همۀ ما می‌رویم! اینکه می‌گویم «إن‌شاءاللَه» منظور و مقصود این است که إن‌شاءاللَه جای خوبی می‌رویم؛ چون دو روز این دنیا بالأخره تمام می‌شود، حالا یا با سکته یا با تصادف و یا آجر به سر آدم می‌خورد. بالأخره تمام می‌شود و إن‌شاءاللَه جای خوبی می‌رویم!