Name: عنوان بصری ج ۶ تدبیر در امور اجتماعی و حکومت - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری ج 6

231

نمی‌توانم ملاقات داشته باشم!
منزل ما در آن‌موقع در همان خیابان پیچ شمیران طهران بود. کتابخانۀ مرحوم آقا در آن بالا بود و یک اطاق برای خودشان داشتند. ایشان می‌رفتند و در را قفل می‌کردند و به ما می‌گفتند:
من وقتی به کتابخانه می‌روم، در را از پشت قفل می‌کنم و وقتی که من در این اطاق هستم کأنّه در منزل نیستم! هر کسی آمد به او بگویید: ایشان نمی‌توانند!
لذا من در آنجا به افرادی که می‌آمدند می‌گفتم: «ایشان فرصت ندارند و نمی‌توانند!» یعنی اگر غیر از این بود نمی‌توانستند و کارشان پیش نمی‌رفت! حالا من‌جمله خدمتتان نقل بکنم:
شخصی آمده بود و با اصرار می‌گفت: «می‌خواهم آقا را ببینم!» گفتیم: «خب چطور شده که شما به یاد آقا افتاده‌اید؟!» گفت: «من فلان جا رفته بودم تا چکم را در فلان بانک نقد کنم، موقعی که برمی‌گشتم گفتم: بروم خدمت آقا هم برسم!» التفات می‌کنید؟! خب حالا آقا بلند شود بیاید برای یک‌هم‌چنین آدمی وقت بگذارد؟! آیا این درست است؟! دو ساعت بنشیند و وقتش را به این‌طرف و آن‌طرف بگذراند؟! خب می‌نشیند کتابش را می‌نویسد، کتابی که الآن همۀ شما دارید استفاده می‌کنید! این کتابی را که مرحوم آقا نوشته‌اند، با این وقت‌ها نوشته‌اند، و اگر غیر از این بود نمی‌توانستند انجام بدهند!
یکی از بستگان مادری ما، از افراد بسیار شریف ـ که خدا ایشان را حفظ کند و سالم بدارد ـ در همان زمان در یکی از مناطق شمال مسئول یک سازمان بود. ایشان سالی دوبار از آنجا می‌آمد و هر وقتی که می‌آمد آقا را می‌دید. مرحوم آقا هم خیلی به او محبّت داشتند. ایشان از افرادی بودند که من اگر بخواهم تعبیر بیاورم باید بگویم مانند علیّ بن یقطین که در آن دستگاه به نفع شیعه کار می‌کرد، ایشان هم از آن افراد بود و وجودش در آنجا حتّی به نظر خود مرحوم آقا هم خوب بود، و حتّی چند مرتبه هم از مرحوم آقا استفسار کرد که از موقعیّت خودش که یک موقعیّت ارتشی بسیار مهمّی بود استعفا بدهد، ولی مرحوم آقا گفته بودند: «این کار را انجام نده!»