Name: عنوان بصری ج ۶ تدبیر در امور اجتماعی و حکومت - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری ج 6

194

آمد به رحمت خدا رفت. ایشان بسیار مرد صریح و خوش نفس و خوش قلب و از افراد بسیار کاری بود!
می‌خواستم این قضیّه را خدمتتان بگویم: وقتی که مرحوم آقا شیخ محمّدجواد فومنی از زندان بیرون آمدند، پدر ما به دیدن ایشان می‌رود و یک شیشۀ عطر کاشان هم که در منزل داشته در جیبش می‌گذارد و به منزل ایشان می‌برد،¹ سلام و علیک می‌کند و می‌نشیند و این شیشۀ عطر را به ایشان اهداء می‌کند. او خیلی خوشحال می‌شود! آن‌قدر خوشحال می‌شود که پدر ما تعجّب می‌کند و می‌گوید: «حالا مگر چه شده است؟! ما فقط یک شیشه عطر به شما دادیم!» مرحوم آقای فومنی می‌گوید:
آخر شما نمی‌دانید که از وقتی من از زندان بیرون آمدم تا الآن به هر کسی برخورد کردم مرا سرزنش و ملامت کرد: «آقا، این چه کاری است؟! آقا، این کارها به ما نیامده است! آقا، این کارها مربوط به این زمان‌ها نیست! آقا، در منزلت بنشین! آقا، برو در مسجد نمازت را بخوان! آقا، این کارها چه ربطی به ما دارد و... !» امّا دیدم فقط و فقط تنها کسی که در منزل آمد و با خودش یک هدیه آورده شما هستید!²
بیان علاّمه طهرانی از سنگ‌اندازی‌های بعضی از افراد در مسیر انقلاب
الآن برای این جهت این مطلب به نظرم آمد که عرض کنم: مرحوم والد می‌فرمودند:
ما در ابتدای این حرکت و نهضت الهی تصوّر می‌کردیم که وقتی ما این حرکت را انجام بدهیم، ائمّۀ جماعات و علمای هر محل از اطراف و اکناف و خلاصه از همه جهت می‌آیند و ما را حرکت می‌دهند، تأیید می‌کنند، راه می‌اندازند، خودشان مساعدت می‌کنند و خودشان افراد را جمع می‌کنند؛ امّا بعد از مدّتی دیدیم که نه! یعنی نه‌تنها ما مساعدتی ندیدیم و نه‌تنها هماهنگی و همکاری از افراد دیگر در این زمینه مشاهده نکردیم، بلکه دیدیم که بسیاری از افراد چه سنگ‌هایی در جلوی راه ما قرار می‌دهند، به‌طوری‌که
1. منزل ایشان در میدان خراسان طهران خیابان لرزاده بود.
2. رجوع شود به وظیفه فرد مسلمان،‌ ص ١٨.