آموزههای ولایت ج ۲
بیانات عید نیمه شعبان
این کتاب مجموعهای از سخنرانیهای ارزشمند آیةالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (قدَّس اللّه سرَّه) است که در ایام نیمه شعبان، بین سالهای 1409 تا 1439 هجری قمری ایراد شده است. قدر مشترک این بیانات، ولایت ائمه معصومین و خصوصاً امام زمان علیهم السلام به عنوان امام حیّ، میباشد که باعث قوام دین و تحقق بخشیدن به حقیقت توحید و «الله أکبر» است. استاد مرحوم، ضمن تبیین انتظار ظهور از حیث ظاهر و باطن، تأکید میکند عزت حقیقی و عقول کامله، تنها در عصر ظهور میسّر خواهد بود. ایشان با طرح مبحث مهم معرفت و حقیقت ولایت که اساس مکتب تشیع و محور تألیف قلوب میباشد، بر لزوم شناخت جایگاه واقعی امام علیه السلام تأکید کرده و بیان میدارند با حصول چنین معرفتی، ظهور و غیبت امام، برای عارف یکسان میباشد. این مباحث در ضمن یازده مجلس، با بیان عالمانه و شیرین استاد، همراه با نقل حکایات و داستانهای آموزنده از سیره مرحوم علامه آیةالله العظمی سید محمدحسین حسینی طهرانی (قدَّس الله سرَّه) و دیگر بزرگان، صورت پذیرفته است.
مرتب سازی:
آموزههای ولایت ج ۲
45إیّاکَ تَطَلَّبتُ و ذِکراکَ هَوَیتُ *** مِن کُلِّ حَدیثٍ بِأسانیدَ رَوَیتُ إن کان إلَی الکعبةِ و البَیتِ أتَیتُ *** مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه
إنْ فی عَرَفاتٍ *** و مِناها جَسَدی دارأو مَشعَرِها ما لِسِوَاکَ خَلَدی دار مَن مِثلیَ مَن حَجَّ إلَی الکَعبَةِ و الدّار *** حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار او خانه همیجوید و من صاحب خانه
قد کَلَّ لِسانی صِفَةُ الدّارِ بِتَجرید *** فی فَضلِ صِفاتٍ و لَقَد طالَ بِتَحمید مِن مُقلَةِ قَلبی فَأریٰ نورَکَ تَوحید *** چون در همهجا عکس رخ یار توان دید دیوانه منم من که روم خانه به خانه
لا مَطلَبَ إلّا و بِأیدیکَ مُشَیَّد *** لا مُفضِلَ إلّا و بِنُعماکَ مُقَیَّد لا مُفضِلَ إیّاکَ و لا غَیرُکَ ذو الیَد *** هر کس به زبانی صفت حمد تو گوید بلبل به نوا خوانی و قمری به ترانه1
این غزل از مرحوم کمپانی است:
ای شمع جهان افروز بیا *** وی شاهد عالم سوز بیا ای مهر سپهر قلمرو غیب *** شد روز ظهور و بروز بیا ای طائر أسعَد فرّخرخ *** امروز تویی فیروز بیا روزم همه از شب تیرهتر است *** ای خود شب ما را روز بیا ما دیده به راه تو دوختهایم *** از ما همه چشم مدوز بیا عمری است گذشته به نادانی *** ای علم و ادب آموز بیا شد گلشن عمر خزان از غم *** ای باد خوش نوروز بیا - . روح مجرّد، ص 503، تعلیقه 1:
«از جمله ابیات مخمّسی است در استقبال غزل منسوب به هلالی یا خیالی، که شیخ بهاءالدّین عاملی نیز در اشعار مشهورۀ خود به استقبال آن رفته است.»
- . روح مجرّد، ص 503، تعلیقه 1: