آموزههای ولایت ج ۲
بیانات عید نیمه شعبان
این کتاب مجموعهای از سخنرانیهای ارزشمند آیةالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (قدَّس اللّه سرَّه) است که در ایام نیمه شعبان، بین سالهای 1409 تا 1439 هجری قمری ایراد شده است. قدر مشترک این بیانات، ولایت ائمه معصومین و خصوصاً امام زمان علیهم السلام به عنوان امام حیّ، میباشد که باعث قوام دین و تحقق بخشیدن به حقیقت توحید و «الله أکبر» است. استاد مرحوم، ضمن تبیین انتظار ظهور از حیث ظاهر و باطن، تأکید میکند عزت حقیقی و عقول کامله، تنها در عصر ظهور میسّر خواهد بود. ایشان با طرح مبحث مهم معرفت و حقیقت ولایت که اساس مکتب تشیع و محور تألیف قلوب میباشد، بر لزوم شناخت جایگاه واقعی امام علیه السلام تأکید کرده و بیان میدارند با حصول چنین معرفتی، ظهور و غیبت امام، برای عارف یکسان میباشد. این مباحث در ضمن یازده مجلس، با بیان عالمانه و شیرین استاد، همراه با نقل حکایات و داستانهای آموزنده از سیره مرحوم علامه آیةالله العظمی سید محمدحسین حسینی طهرانی (قدَّس الله سرَّه) و دیگر بزرگان، صورت پذیرفته است.
مرتب سازی:
آموزههای ولایت ج ۲
40متحقّق به جمیع مرائی است که نفس مبارک رسولالله در آن مرائی جلوه میکند، پس امیرالمؤمنین واجد آن مقام و مرتبهای از مقام الله اکبر است که خود پیغمبر واجد آن مقام بود. همینطور پرچمدار و صاحب علَم این نهضت و صاحب پرچم این شریعت مبارکه بعد از امیرالمؤمنین، امام حسن و امام حسین و حضرت سجاد و سایر ائمّه علیهم السّلام هستند تا اینکه در این زمان ما به وجود مبارک حضرت حجة ابن الحسن المهدی أرواحنا و أرواح جمیع العالمین لتراب مقدمه الفدا میرسد.
وظیفۀ امام زمان در تحقّق بخشیدن کلمۀ مبارکۀ «الله أکبر»
بنابراین وظیفه و کار امام زمان علیه السّلام و تعهّد آن حضرت در این زمان، تحقّق بخشیدن به مَفاد کلمۀ مبارکۀ «الله أکبر» در شیعیان خاصّ خود میباشد. این وظیفۀ امام زمان و تعهّد آن حضرت در این زمان است؛ چون این رسالت از پیغمبر به ائمه منتقل میشود و فعلاً این رسالت به دست مبارک آن حضرت رسیده است. بنابراین ما که الآن در زیر تکفّل و در سیطرۀ ولایت کلّیۀ مطلقۀ آن حضرت قرار داریم، در مقام و در تکفّل شخصی قرار گرفتهایم که میخواهد ما را به مقامی برساند که نهتنها امم گذشته واجد آن مقام نبودند، بلکه انبیا هم آن مقام را نداشتند! آن حضرت متکفّل این عهده است.1
انتظار فرج یعنی آمادگی فرهنگی برای ظهور امام زمان علیه السّلام
حالا ما باید چه کنیم و وظیفۀ ما چیست؟ در اینجا روایات زیادی داریم که میفرماید: «أفضَلُ الأعمالِ انتِظارُ الفَرَج.»2 یعنی باید به انتظار ظهور آن حضرت باشیم و خودمان را برای ظهور آن حضرت آماده کنیم. آمادگی برای ظهور حضرت آمادگی فرهنگی است؛ یعنی ادراک و معرفت ما به حدّی برسد که اگر حضرت بیاید بتوانیم قبولش کنیم. این معنا کم نیست و بیرودربایستی باید بگویم که هنوز این آمادگی
- . جهت اطلاع بیشتر پیرامون منتهای سیر و معرفت انبیای سلف صلوات الله علیهم اجمعین به مقام کلمۀ «لا إله الّا الله» و وصول سالکین امت رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم به مقام کلمۀ «الله أکبر» رجوع شود به رساله لبّ اللباب، ص 74 ـ 83؛ حریم قدس، ص 28.
- . کمال الدین، ج 2، ص 377 و 644؛ مناقب آل أبیطالب علیهمالسّلام، ج 4، ص 426؛ با قدری اختلاف در مصادر. ترجمه: «بهترین أعمال انتظار فرج است.» (محقق)