آموزه‌های ولایت ج ۲

و اما کلمۀ مبارکۀ ”الله أکبر“، کلمه‌ای بالاتر از این کلمه وجود ندارد! و محبوب‌ترین کلمه در نزد پروردگار کلمۀ ”الله أکبر“ است.»

آن‌وقت آن یهودی سؤال می‌کند: ثواب کسی که این کلمات را ادا کند چیست؟

حضرت می‌فرمایند: «کسی که ”سبحان الله“ بگوید، جمیع خلایق مادون عرش با او تسبیح پروردگار می‌کنند و ده مقابل به او ثواب می‌دهند.»

البته معنای گفتن در اینجا گفتن باطن است، یعنی تحقّق به این معانی.

«کسی که الحمدُ لِلّه بگوید، پروردگار متعال در درجات عالیه از بهشت او را جای می‌دهد و این همان معنای آیۀ شریفه است: ﴿تَحِيَّتُهُمۡ فِيهَا سَلٰمٞ وَءَاخِرُ دَعۡوَىٰهُمۡ أَنِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعٰلَمِينَ﴾؛¹ ”بهشتیان وقتی که به هم می‌رسند، تحیّت آنها سلام است، و آخرین دَعوی و ادّعای آنها و آخرین مقال آنها حمد پروردگار است.“»

وقتی که بهشتیان از عرصات قیامت می‌گذرند و از آن بحبوحه‌های حساب و کتاب و میزان می‌گذرند و می‌خواهند داخل در بهشت بشوند، همین‌که می‌بینند دیگر دارند می‌روند و کارشان تمام است و دیگر مسئله‌ای ندارند، می‌گویند: ﴿ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِيٓ أَذۡهَبَ عَنَّا ٱلۡحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٞ شَكُورٌ﴾؛² «حمد مخصوص پروردگاری است که بار را از دوش ما برداشت غم و غصه و حزن را از دوش ما برداشت.» حالا حمد پروردگار را بجا می‌آورند: ﴿إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٞ شَكُورٌ﴾. پس بهشتی‌ها وقتی که می‌خواهند وارد بهشت بشوند حمد پروردگار را بجا می‌آورند.

«و اما کسی که ”لا إله إلّا الله“ بگوید، این کلمۀ توحید است و کسی داخل در بهشت نمی‌شود مگر اینکه به این معنا متحقّق شده باشد.

و اما معنای ”الله أکبر“، این بالاترین مقام در بهشت است و بالاترین منزلت