
آموزههای ولایت ج ۲
بیانات عید نیمه شعبان
این کتاب مجموعهای از سخنرانیهای ارزشمند آیةالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (قدَّس اللّه سرَّه) است که در ایام نیمه شعبان، بین سالهای 1409 تا 1439 هجری قمری ایراد شده است. قدر مشترک این بیانات، ولایت ائمه معصومین و خصوصاً امام زمان علیهم السلام به عنوان امام حیّ، میباشد که باعث قوام دین و تحقق بخشیدن به حقیقت توحید و «الله أکبر» است. استاد مرحوم، ضمن تبیین انتظار ظهور از حیث ظاهر و باطن، تأکید میکند عزت حقیقی و عقول کامله، تنها در عصر ظهور میسّر خواهد بود. ایشان با طرح مبحث مهم معرفت و حقیقت ولایت که اساس مکتب تشیع و محور تألیف قلوب میباشد، بر لزوم شناخت جایگاه واقعی امام علیه السلام تأکید کرده و بیان میدارند با حصول چنین معرفتی، ظهور و غیبت امام، برای عارف یکسان میباشد. این مباحث در ضمن یازده مجلس، با بیان عالمانه و شیرین استاد، همراه با نقل حکایات و داستانهای آموزنده از سیره مرحوم علامه آیةالله العظمی سید محمدحسین حسینی طهرانی (قدَّس الله سرَّه) و دیگر بزرگان، صورت پذیرفته است.
آموزههای ولایت ج ۲
247است، میگویند: «بعضی از سندهایش خیلی مشخّص نیست!» و وقتی هم که هیچ نفهمند، میگویند: «ما این مطلب را نمیدانیم؛ علم اینها را به خود آنها واگذار میکنیم!» بسیار خوب، از اول بگو و خیال خودت را راحت کن! چرا اینقدر میپیچانی! بگو نمیدانم و نمیفهمم! ما که میدانیم نمیفهمی! پس خیلی تلاش نکن؛ بگو نمیفهم!
حق جلوهدادن باطل و باطل جلوهدادن حق، یکی از نشانههای علمای فاسد
پس علمای فاسد آنهایی هستند که اباطیل را حق جلوه میدهند و دروغ را راست نشان میدهند! مثلاً فردی دروغ گفته است، آنها میگویند راست گفته است! یا راست گفته است، آنها میگویند دروغ گفته است! و آنهایی هستند که حقایق را کتمان میکنند و به مردم نمیگویند، و ذهن مردم را روشن نمیکنند و مردم را به وظیفۀ واقعی و وظیفۀ شرعیشان آشنا نمیکنند. میگویند: این را بگوییم، این به صلاح است؛ آن را نگوییم، آن به صلاح نیست!
میگویند که آقای طهرانی در حرفهایش خیلی نسبت به علما حرف میزند و موجب ناراحتی علما شده است! کدام عالم؟ بنده نسبت به علما حرف میزنم؟
