
آموزههای ولایت ج ۲
بیانات عید نیمه شعبان
این کتاب مجموعهای از سخنرانیهای ارزشمند آیةالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (قدَّس اللّه سرَّه) است که در ایام نیمه شعبان، بین سالهای 1409 تا 1439 هجری قمری ایراد شده است. قدر مشترک این بیانات، ولایت ائمه معصومین و خصوصاً امام زمان علیهم السلام به عنوان امام حیّ، میباشد که باعث قوام دین و تحقق بخشیدن به حقیقت توحید و «الله أکبر» است. استاد مرحوم، ضمن تبیین انتظار ظهور از حیث ظاهر و باطن، تأکید میکند عزت حقیقی و عقول کامله، تنها در عصر ظهور میسّر خواهد بود. ایشان با طرح مبحث مهم معرفت و حقیقت ولایت که اساس مکتب تشیع و محور تألیف قلوب میباشد، بر لزوم شناخت جایگاه واقعی امام علیه السلام تأکید کرده و بیان میدارند با حصول چنین معرفتی، ظهور و غیبت امام، برای عارف یکسان میباشد. این مباحث در ضمن یازده مجلس، با بیان عالمانه و شیرین استاد، همراه با نقل حکایات و داستانهای آموزنده از سیره مرحوم علامه آیةالله العظمی سید محمدحسین حسینی طهرانی (قدَّس الله سرَّه) و دیگر بزرگان، صورت پذیرفته است.
آموزههای ولایت ج ۲
244روایت امام حسن عسکری علیه السّلام در تبیین علمای صالح و علمای فاسد
امام عسکری علیه السّلام در این روایت مفصّلی که مرحوم آقا در ولایت فقیه آوردهاند1 و بنده از همانجا در جلد اول اسرار ملکوت نقل کردهام،2 بعد از اینکه میفرمایند که خصوصیّات عالم چیست، حضرت میفرمایند:
«قیل لأمیرالمؤمنین علیه السّلام: من خیرُ خلقِ الله بعدَ ائمّةِ الهدیٰ و مصابیحِ الدّجی؟ قال: «العلماء إذا صَلَحوا.»
به امیرالمؤمنین گفته شد: بهترین خلق خدا از اول تا آخر، در آن قِمّه3 و رأسش شما چهارده معصوم هستید که واسطۀ فیض خدا هستید. بعد از شما ائمه، بهترین خلق خدا کیست؟ امیرالمؤمنین علیه السّلام فرمودند: علمای صالح!
علمای صالح، نه طالح! فرق بین صالح و بین طالح فقط یک دسته است؛ اگر آن دسته را نگذارید بهشت میشود، وإلاّ جهنم میشود. حالا این صالح کیست؟
من قدری از این روایت را نمیخوانم و از پایینتر آن میخوانم. امام عسکری علیه السّلام میفرمایند:
«قیل: فمَن شرارُ خلقِ الله بعدَ إبلیس و فرعون و نمرود و بعدَ المُتَسَمّین بأسمائکم و المُتَلَقِّبین بألقابِکم و الآخذین لأمکِنَتکم و المُتَعَمِّرین فی مَمالِکِکم؟»
به امیرالمؤمنین گفته شد: بدترین خلق خدا در روی زمین بعد از ابلیس و فرعون و نمرود و بعد از آن کسانی که اسم شما را روی خودشان گذاشتهاند و آن کسانی که به لقبی که اختصاص به شما دارد خودشان را متلقّب کردهاند و آن کسانی که جای شما را گرفتهاند، کیست؟!
اینجاها باید بدن ما بلرزد! معاویه آمده جای علی را گرفته است! آخر تو چهکارهای؟ برو کنار! اما معاویه میگوید: اگر من نباشم، زمین شام اهلش را فرو میبرد! حالا امتحان کن، تو نباش، بعد ببین زمین اهلش را فرو میبرد یا نه! اتفاقاً برعکس میبینی
- . ولایت فقیه در حکومت اسلام، ج 2، ص 96.
- . اسرار ملکوت، ج 1، ص 74.
- . لغتنامه دهخدا: «بالای هرچیزی.»
