اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

آموزه‌های ولایت ج ۲

بیانات عید نیمه شعبان

0
جلد ها

این کتاب مجموعه‌ای از سخنرانی‌های ارزشمند آیةالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (قدَّس اللّه سرَّه) است که در ایام نیمه شعبان، بین سال‌های 1409 تا 1439 هجری قمری ایراد شده است. قدر مشترک این بیانات، ولایت ائمه معصومین و خصوصاً امام زمان علیهم السلام به عنوان امام حیّ، می‌باشد که باعث قوام دین و تحقق بخشیدن به حقیقت توحید و «الله أکبر» است. استاد مرحوم، ضمن تبیین انتظار ظهور از حیث ظاهر و باطن، تأکید می‌کند عزت حقیقی و عقول کامله، تنها در عصر ظهور میسّر خواهد بود. ایشان با طرح مبحث مهم معرفت و حقیقت ولایت که اساس مکتب تشیع و محور تألیف قلوب می‌باشد، بر لزوم شناخت جایگاه واقعی امام علیه السلام تأکید کرده و بیان می‌دارند با حصول چنین معرفتی، ظهور و غیبت امام، برای عارف یکسان می‌باشد. این مباحث در ضمن یازده مجلس، با بیان عالمانه و شیرین استاد، همراه با نقل حکایات و داستان‌های آموزنده از سیره مرحوم علامه آیةالله العظمی سید محمدحسین حسینی طهرانی (قدَّس الله سرَّه) و دیگر بزرگان، صورت پذیرفته است.

آموزه‌های ولایت ج ۲

135
  • و بقیّه در چه وضعی هستند. این همان معنا و منظور امام علیه السّلام از وجود امام حی است1 که در قالب دستگیری عارف کامل، تجلّی و ظهور پیدا می‌کند.2

  • ورود به مسلک طلبگی یعنی اعلان متابعت از رسول الله

  • امروز روزی است که دوستان و برادران و سروران ما می‌خواهند به لباس رسول خدا ملبّس بشوند و به تاج ملائکه متوّج بشوند. عِمامه تاج ملائکه است. کسی که به این لباس درمی‌آید معنایش این است که من یک پله از بقیّه جلو افتاده‌ام، یعنی شما عقب هستید و من جلو آمده‌ام و خودم را به این لباس درآورده‌ام تا اینکه عمل خودم را هم بیشتر منطبق کنم، چون من آمدم و پایم را جای پای رسول خدا گذاشتم. ادعا نمی‌کنیم که ما رسول خدا شده‌ایم و هیچ‌وقت هم ادعا نخواهیم کرد؛ ولی مدعی هستیم که إن‌شاءالله مورد عنایت رسول خدا قرار بگیریم.

  • اما وا اسفا! وا اسفا! مطالبی می‌شنویم که اصلاً دود از کله بلند می‌شود! شنیدم در بعضی از جاها گفته شده است: «شما که نیازی به دنیا نداشتید چرا طلبه شده‌اید؟! طلبه‌ها کسانی هستند که نیاز دارند و کسب و کاری به‌دست نمی‌آورند!» واویلا! واویلا! واویلا!

    1. الاختصاص، ص 269:
      «عن محمّدٍ بنِ عَلیٍّ الحَلَبیِّ، قال: قال أبوعَبدِاللهِ علیه السّلام: ”مَن ماتَ و لَیسَ عَلَیهِ إمامٌ حَیٌّ ظاهِرٌ ماتَ میتَةً جاهِلیَّة.“»
      امام شناسی، ج 3، ص 15: «محمد بن علیّ الحلبی می‌گوید: حضرت صادق علیه السّلام فرمودند: ”کسی که بمیرد و در تحتِ تربیت و فرمان امام زنده و ظاهری نبوده باشد مانند مردن اهل جاهلیت مرده است.“»
    2. الأصول الستّة عشر، ص 6:
      «زید [الزَّرّاد] قال‌: قلت لأبی‌عبدالله علیه السّلام: نخشیٰ أن لا نکون مؤمنین! قال: ”... و لَو لَم یکنْ فی الأرض مؤمنینَ کامِلین إذًا لَرَفَعَنا اللهُ إلَیه.“»
      ترجمه: «زید زَرّاد گوید: به امام صادق علیه السّلام عرض کردم: از این می‌ترسیم که مؤمن نباشیم! حضرت فرمود: ”... و اگر در زمین مؤمنان کاملی نبودند هرآینه خداوند ما را به‌سوی خود می‌بُرد!“» (محقق)