آموزههای ولایت ج ۲
بیانات عید نیمه شعبان
این کتاب مجموعهای از سخنرانیهای ارزشمند آیةالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (قدَّس اللّه سرَّه) است که در ایام نیمه شعبان، بین سالهای 1409 تا 1439 هجری قمری ایراد شده است. قدر مشترک این بیانات، ولایت ائمه معصومین و خصوصاً امام زمان علیهم السلام به عنوان امام حیّ، میباشد که باعث قوام دین و تحقق بخشیدن به حقیقت توحید و «الله أکبر» است. استاد مرحوم، ضمن تبیین انتظار ظهور از حیث ظاهر و باطن، تأکید میکند عزت حقیقی و عقول کامله، تنها در عصر ظهور میسّر خواهد بود. ایشان با طرح مبحث مهم معرفت و حقیقت ولایت که اساس مکتب تشیع و محور تألیف قلوب میباشد، بر لزوم شناخت جایگاه واقعی امام علیه السلام تأکید کرده و بیان میدارند با حصول چنین معرفتی، ظهور و غیبت امام، برای عارف یکسان میباشد. این مباحث در ضمن یازده مجلس، با بیان عالمانه و شیرین استاد، همراه با نقل حکایات و داستانهای آموزنده از سیره مرحوم علامه آیةالله العظمی سید محمدحسین حسینی طهرانی (قدَّس الله سرَّه) و دیگر بزرگان، صورت پذیرفته است.
مرتب سازی:
آموزههای ولایت ج ۲
114ضرورت محوریت امام معصوم در مجالس ذکر اهل بیت علیهم السّلام
ما در مجلسی که برای امام باقر علیه السّلام تشکیل میدهیم، نمیتوانیم بدن امام را منتقل کنیم، چون آن بدن در قبرستان بقیع است و قابل انتقال نیست؛ بنابراین روح امام علیه السّلام را میآوریم ـ البته نهاینکه ما بخواهیم آن روح را احضار کنیم، بلکه از باب مجاز و ضیق در تعبیر اینطور بیان میکنیم ـ یعنی با همین خواست ما، روح و نفس امام علیه السّلام و آن جنبۀ جبروتی و ملکوتی و لاهوتی امام علیه السّلام که همان ولایت امام است، احضار میشود و در مجلسمان و در کنار خودمان میآید. این معنا، معنای احیای ذکر است.
حالاکه امام آمد، در اینجا خطاب به امام باقر علیه السّلام میگوییم: شما در این مجلس تشریف آوردید و در این مجلس حضور دارید و ما در خدمت شماییم! و این مجلس متعلق به شماست، نه متعلق به من و نه متعلق به کسانی که در اینجا کار میکنند و زحمت میکشند، بلکه این مجلس متعلق به امام باقر علیه السّلام است و بس؛ تمام شد!
بنابراین در این مجلس باید از چه کسی تعریف و تمجید بشود؟ آیا دیگر معنا دارد بگوییم که برای سلامتی فلان آقا دعا بفرمایید؟! اگر امام باقر علیه السّلام در این مجلس حضور داشتند ما جرئت داشتیم یکچنین غلطهایی بکنیم؟! اگر سیّدالشّهدا در این مجلس حضور داشت ما جرئت میکردیم از این تعریفها و تمجیدهای متداول بکنیم؟
پس داریم دروغ میگوییم که مجلس، مجلس سیّدالشّهدا است! دروغ میگوییم که مجلس، مجلس امام سجاد است! دروغ میگوییم که مجلس، مجلس امام صادق است! مجلس خود ماست؛ منتها ما خودمان عُرضه نداریم که مردم را بهسوی خود دعوت کنیم، ائمه را وسط میکشیم و آنها را بهعنوان کمک و مددکار امیال و تخیلاتمان بهکار میگیریم و از پیغمبر و سیّدالشّهدا و امام باقر استفادۀ ابزاری میکنیم!
من در جایی خارج از ایران بودم، از کنار خیابان میگذشتم، دیدم یک مجلس خیلی معظَم و بزرگی است که افراد خیلی زیادی میآیند و میروند، نشستم و گفتم: نگاه کنم ببینم که این خطیب در این مجلس چه میگوید؟ ظاهراً اواخر مجلسش بود.