آموزه‌های ولایت ج ۲

چه فرقی بین این مولود و بین سایر ائمه هست که آن حالتی که در مجلس این مولود برای ما حاصل می‌شود با آن حالتی که در مجالس سایر معصومین علیهم السّلام برای ما پیدا می‌شود تفاوت دارد؟ تا به‌حال به این مسئله فکر کرده‌ایم که چه فرقی بین مجلس میلاد این روز و بین میلاد مثلاً رسول اکرم یا امیرالمؤمنین است؟ با آنکه آنها بالاتر بودند؛ پیغمبر صاحب مقام ولایت کبری و پدر همۀ ائمه است، و امیرالمؤمنین هم پدر همۀ ائمه است، و همین‌طور امام حسن و امام حسین و امام سجاد علیهم السّلام؛ ولی چرا آن حال و هوایی که در امروز و در هم‌چنین روزی برای شیعیان اهل‌بیت پیدا می‌شود، با سایر روزها و موالید تفاوت دارد؟ آن چه احساس درونی‌ای است که بین این مجلس و بین سایر مجالس فرق گذاشته است با اینکه در همۀ آن مجالس احیای ذکر است؟

مقصود از إحیاء ذکر اهل‌بیت علیهم السّلام

بله، ذکر ولایت و یاد ولایت و به‌پا داشتن موازین و مبانی ولایت در همۀ این مجالس باید باشد، و اگر نباشد فقط صورت ظاهری دارد و اثر زیادی ندارد.

اگر ما برای ولادت امام حسین مجلسی تشکیل بدهیم و چند تا شعر و یک ارجوزه بخوانیم و افراد هم تکرار کنند و بعد هم بگوییم که سیّدالشّهدا این‌طور بود و چه برکاتی داشت و چه خصوصیّاتی داشت، مثلاً فلان مَلَک مورد غضب واقع شده بود و به‌واسطۀ ولادت سیّدالشّهدا خداوند او را به همان موقعیت و منزلت اول بازگرداند؛¹ حالا اینکه آن مَلک چه شد، چه ارتباطی به ما دارد؟! یا اگر بگوییم که امیرالمؤمنین درِ خیبر را کند و اصلاً تمام ترقی و تکامل اسلام به‌واسطۀ امیرالمؤمنین بود؛ حالا اینکه امیرالمؤمنین در 1400 سال پیش این کار را انجام داد و رفت، چه ارتباطی به ما و به وضعیت ما دارد؟!

این مجالسی که این‌همه ائمه راجع به آن تأکید می‌کنند: «رحم الله من أحیا ذکرنا»؛² خدا پدر و مادر آن کسی را بیامرزد که مجالس ما را به‌پا می‌دارد! این نیست که در خانه