آموزههای معرفت ج 3
شرح دعای ابوحمزه ثمالی
شرح فقرات ذیل از دعای ابو حمزه : الحمدُ للّه الّذی أدعوهُ فیُجیبُنی و إن کنتُ بَطیئًا حینَ یَدعونی، و الحمدُ لِله الّذی أسألُه فَیُعطینی و إن کُنتُ بَخیلًا حینَ یَستقرِضُنی، و الحَمدُ لِلَّه الّذی أُنادیه کُلّما شِئتُ لِحاجَتی و أخلو به حَیثُ شِئتُ لِسِرّی بِغیر شَفیعٍ فَیَقضی لی حاجتی. الحمدُ لِلَّه الّذی لا أدعو غیرَه و لو دَعوتُ غَیرَه لم یَستجِب لی دعائی، و الحمدُ للَّه الّذی لا أرجو غیرَه و لو رجوتُ غیرَه لأخلَفَ رَجائی و الحمدُ للّه الّذى یَحلُم عنّى حتّى کأنّى لا ذَنبَ لى فَربّی أحمَدُ شیءٍ عِندی و أحَقُّ بِحَمدی
مرتب سازی:
آموزههای معرفت ج 3
95میکرد. یک شب از شبهای ماه رمضان که مرحوم آقا از مسجد برمیگشتند،1 این شخص که برایش حالی پیدا شده بود و یک خُرده متأثّر شده بود و به وجد و کیف درآمده بود، بهدنبال مرحوم آقا حرکت کرد و ایشان را صدا زد و گفت: «حضرت آقا، یک سؤالی از شما دارم!»
ـ: بفرمایید!
ـ: آیا این جمادات آیات الهی هستند یا نیستند؟
مرحوم آقا که از همان ابتدا فهمیدند که او چه میخواهد بگوید، فرمودند: «بله، جمادات از آیات الهی هستند.»
ـ: نباتات چطور؟
ـ: اینها هم هستند.
ـ: حیوانات چطور؟
ـ: همۀ اینها آیات الهی هستند.
وقتی مطلب به اینجا رسید، آن شخص عرض کرد: «انسان چطور؟»
ـ: بله، انسان هم جزء آیات الهی است و بلکه آیۀ کبرای الهی است. صفات جمالیّه و جلالیّۀ پروردگار در انسان ظهور تام دارد.
ـ: وقتی که تمام اینها آیات الهی هستند و انسان به طریق أولیٰ آیۀ الهی است، چرا اجازه نمیدهید که ما به شما «حضرت آیةاللَه» بگوییم؟! ما هر وقت میخواهیم بگوییم، شما میگویید: «نه آقا، نگویید!»
چون یک دفعه این شخص به مرحوم آقا گفته بود: «حضرت آیةاللَه» و ایشان به او فرموده بودند: «من آیةاللَه نیستم، من آیةالشّیطان هستم!!» حالا این شخص میخواست مسئلۀ آن روز را به این کیفیّت مطرح نماید!
- ایشان در شبهای ماه رمضان دعای افتتاح یا دعای ابوحمزه را شرح میدادند و تا پاسی از شب و نزدیک به نصف شب طول میکشید و بعد به منزل برمیگشتند.