
آموزههای معرفت ج 3
شرح دعای ابوحمزه ثمالی
شرح فقرات ذیل از دعای ابو حمزه : الحمدُ للّه الّذی أدعوهُ فیُجیبُنی و إن کنتُ بَطیئًا حینَ یَدعونی، و الحمدُ لِله الّذی أسألُه فَیُعطینی و إن کُنتُ بَخیلًا حینَ یَستقرِضُنی، و الحَمدُ لِلَّه الّذی أُنادیه کُلّما شِئتُ لِحاجَتی و أخلو به حَیثُ شِئتُ لِسِرّی بِغیر شَفیعٍ فَیَقضی لی حاجتی. الحمدُ لِلَّه الّذی لا أدعو غیرَه و لو دَعوتُ غَیرَه لم یَستجِب لی دعائی، و الحمدُ للَّه الّذی لا أرجو غیرَه و لو رجوتُ غیرَه لأخلَفَ رَجائی و الحمدُ للّه الّذى یَحلُم عنّى حتّى کأنّى لا ذَنبَ لى فَربّی أحمَدُ شیءٍ عِندی و أحَقُّ بِحَمدی
آموزههای معرفت ج 3
82یا به ما پول میدهی یا در روزنامۀ خود نقطهضعف شما را افشاء میکنیم!
محوریّت توهّمات و تخیّلات در ارتباطات اهل باطل
آنوقت بالای روزنامۀشان آیۀ قرآن هم مینویسند: ﴿ٱلَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسَٰلَٰتِ ٱللَهِ﴾.1 منافقین هم میگفتند: ﴿وَفَضَّلَ ٱللَهُ ٱلۡمُجَٰهِدِينَ عَلَى ٱلۡقَٰعِدِينَ أَجۡرًا عَظِيمٗا﴾.2 هم آنها به قرآن تمسّک میکنند، و هم ما تمسّک میکنیم؛ امّا معلوم نیست که در آنطرف، کدامیک راست میگوییم! همۀ ما مثل هم هستیم، فقط صورتها فرق میکند. منافقین با بقیّه بر سر قدرت دعوا میکردند و میگفتند: «ما باشیم و شما نباشید!» خب اینها هم که همین هستند! این کسی که الآن به خون دیگری تشنه است، برای چیست؟ حالا ما اسم او را منافق و ضدّ خدا و ضدّ پیغمبر گذاشتهایم و راست هم است؛ آنها منافق هستند، دین ندارند، ایمان ندارند؛ ولی بالأخره آخر قضیّه را که نگاه بکنیم میبینیم که همۀ دعواها بر سر قدرت است! همه میگویند: تو نباش و من باشم!
مرحوم والد ـ رضوان اللَه علیه ـ میفرمودند:
وقتی که در آنطرف قضیّه حجاب برداشته شود، آنوقت معلوم میشود که چه کسی جلو و چه کسی عقب است، اینجا معلوم نیست!
در اینجا با عمامههای جلو و ریشهای بلند در صدر مجلس ردیف تا ردیف نشستهاند، امّا چه کسی میداند که الآن در آن باطن و در آن سرّ چه میگذرد و چه مسائل و تصوّرات و تخیّلاتی وجود دارد و عبور میکند؟ اینها را خدا میداند و آن کسانی که متّصل به او هستند. آن کسانی که باطن را میشناسند، و از حقیقت باطن خبر دارند، فقط آنها اطّلاع دارند!
- سوره احزاب (٣٣) آیه ٣٩. امام شناسی، ج ٧، ص ١١٩:
«آن کسانی که رسالات خداوند را تبلیغ میکنند.» - سوره نساء (٤) آیه ٩٥. روح مجرّد، ص ٤١٤:
«خداوند مجاهدین را بر قاعدین با پاداش عظیمی برتری بخشیده است.»
- سوره احزاب (٣٣) آیه ٣٩. امام شناسی، ج ٧، ص ١١٩:
