آموزه‌های معرفت ج 3

او از همه کس با شما مألوف‌تر است! او از خود شما به شما نزدیک‌تر است! در آیۀ قرآن می‌گوید: ﴿نَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنۡ حَبۡلِ ٱلۡوَرِيدِ﴾؛¹ «ما از حبل ورید² و رگ حیاتتان به شما نزدیک‌تریم!» ما یک‌هم‌چنین خدایی داریم!

محبّت بی‌‌حدّ خدا به بندگان

 حالا آیا این خدا با این کیفیّت، شایستگی ستایش و حمد ندارد؟! خدایی که کلید همۀ مشکلات به دست او است و از هر کسی به انسان نزدیک‌تر است؛ حالا چه شما قبول بکنید یا قبول نکنید! من این مطلبی را که خدمتتان می‌گویم، روی آن ایستادگی می‌کنم: آن‌قدر این خدا به ما نزدیک است و آن‌قدر ما را دوست دارد که محبّت و توجّه از آن ناحیه نسبت به ما، میلیاردها برابر توجّه و محبّت ما نسبت به او است! ما دائماً داریم به عقب می‌رویم و او دائماً دارد به جلو می‌آید! ما داریم فرار می‌کنیم، ولی درعین‌حال او دست برنمی‌دارد!

 حالا چطور دست برنمی‌دارد؟! روز عاشورا را نگاه کنید، امام حسین علیه السّلام دارد از دنیا می‌رود، تمام بدنش تکّه‌تکّه است، خون از همه‌جایش رفته است و اگر چند دقیقه او را به حال خود رها می‌کردند و شهیدش نمی‌کردند، خودش از دنیا می‌رفت؛ امّا در آن لحظه افراد را صدا می‌زند تا ببیند کسی می‌آید یا نمی‌آید! ظهور خدا در سیّدالشّهدا است! امام حسین علیه السّلام به همان شخصی که به حضرت شمشیر می‌زند، می‌گوید: «أسقونی شربةً مِن الماء!»³ متوجّه هستید؟! او این‌طور به ما نزدیک‌تر است و این‌طور می‌خواهد ما را به‌طرف خودش بکشد و این‌طور می‌خواهد ما را از این علایق جدا کند، و إلاّ او که می‌داند چهار دقیقۀ دیگر از دنیا خواهد رفت! مگر یک انسان چقدر جان دارد؟! به پیشانی‌اش که تیر زدند، به قلبش هم تیر زدند!⁴ همان تیر به قلبش کافی بود! مگر انسان چقدر می‌تواند تحمّل کند؟!