آموزههای معرفت ج 3
شرح دعای ابوحمزه ثمالی
شرح فقرات ذیل از دعای ابو حمزه : الحمدُ للّه الّذی أدعوهُ فیُجیبُنی و إن کنتُ بَطیئًا حینَ یَدعونی، و الحمدُ لِله الّذی أسألُه فَیُعطینی و إن کُنتُ بَخیلًا حینَ یَستقرِضُنی، و الحَمدُ لِلَّه الّذی أُنادیه کُلّما شِئتُ لِحاجَتی و أخلو به حَیثُ شِئتُ لِسِرّی بِغیر شَفیعٍ فَیَقضی لی حاجتی. الحمدُ لِلَّه الّذی لا أدعو غیرَه و لو دَعوتُ غَیرَه لم یَستجِب لی دعائی، و الحمدُ للَّه الّذی لا أرجو غیرَه و لو رجوتُ غیرَه لأخلَفَ رَجائی و الحمدُ للّه الّذى یَحلُم عنّى حتّى کأنّى لا ذَنبَ لى فَربّی أحمَدُ شیءٍ عِندی و أحَقُّ بِحَمدی
مرتب سازی:
آموزههای معرفت ج 3
208نشده است.» ولی همین نماز اینقدر انسان را پایین میبرد تا اینکه او را به قعر جهنّم برساند؛ چون عمل ظاهر ملاک نیست و نیّت باید درست باشد!
یک روز اویس قرن از جایی میگذشت. دید یک شخص قبری کنده است و داخل قبر رفته و نماز میخواند. به او گفت: «چهکار میکنی؟»
ـ: نماز میخوانم.
ـ: چند سال است که این کار را انجام میدهی؟
ـ: بیست سال!
ـ: برو که بیست سال از خدا دور شدهای! آیا کسی به داخل قبر میرود و نماز میخواند؟! بیچاره، تو نماز را برای خدا میخوانی یا برای اینکه عذاب قبر از تو برداشته شود؟!1
در احوال سیّده نفیسه خاتون که در مصر مدفون هستند، نقل میکنند که شصت دوره قرآن بر سر قبرش خوانده بود!2 آیا این کار صحیح است؟! قرآن را برای قبر نمیخوانند؛ بلکه قرآن را برای خدا میخوانند!
توصیۀ علاّمه طهرانی به اهدای ثواب قرائت قرآن به رسول خدا
مرحوم آقا ـ رضوان اللَه علیه ـ فرمودند: «هر وقت قرآن میخوانید، برای این و آن نخوانید؛ ثوابش را فقط به روح پیغمبر صلّی اللَه علیه و آله و سلّم اهدا کنید.»3 چون
- رجوع شود به تذکرة الأولیاء، ص ٢٣ و ٢٤.
- رجوع شود به أعلام النساء المؤمنات، ص ٧٦٨؛ نور ملکوت قرآن، ج ٤، ص ٤٩١.
- رجوع شود به اسرار ملکوت، ج ٢، ص ٢٧٢.