
آموزههای معرفت ج 3
شرح دعای ابوحمزه ثمالی
شرح فقرات ذیل از دعای ابو حمزه : الحمدُ للّه الّذی أدعوهُ فیُجیبُنی و إن کنتُ بَطیئًا حینَ یَدعونی، و الحمدُ لِله الّذی أسألُه فَیُعطینی و إن کُنتُ بَخیلًا حینَ یَستقرِضُنی، و الحَمدُ لِلَّه الّذی أُنادیه کُلّما شِئتُ لِحاجَتی و أخلو به حَیثُ شِئتُ لِسِرّی بِغیر شَفیعٍ فَیَقضی لی حاجتی. الحمدُ لِلَّه الّذی لا أدعو غیرَه و لو دَعوتُ غَیرَه لم یَستجِب لی دعائی، و الحمدُ للَّه الّذی لا أرجو غیرَه و لو رجوتُ غیرَه لأخلَفَ رَجائی و الحمدُ للّه الّذى یَحلُم عنّى حتّى کأنّى لا ذَنبَ لى فَربّی أحمَدُ شیءٍ عِندی و أحَقُّ بِحَمدی
آموزههای معرفت ج 3
162کار راحت انجام نمیدهد و خودش را راحت نمیکند؟! در این مسائل خیلی موارد وجود دارد که هر شخصی میتواند مطابق با وضعیّتش خود را محک بزند و راحت کند.
مهمترین علّت مخالفت اشخاص با آقای حدّاد رضوان اللَه علیه
مرحوم آقای حدّاد سر جایشان نشسته بودند و به هیچ کس هم کاری نداشتند! آنهایی که مخالف ایشان بودند حق را میدیدند، ولی میگفتند: «نباید بگذاریم افراد بهسمت او جذب شوند!» من آن زمان را بهیاد دارم که جلسه تشکیل میدادند و افراد را جمع میکردند و شروع به تهمت زدن میکردند. البتّه نه مثل تهمتهایی که الآن میزنند! خدا آنها را خیرشان بدهد! الآن که واقعاً روی همۀ قبلیها سفید شده است! در مورد مرحوم آقای حدّاد بدگویی میکردند و میگفتند:
ایشان بر سر قبر شیخ عبدالقادر در بغداد رفته است! مجالسِ ولایت ندارد و اهل ولاء نیست! در مجالس ایشان زیارت عاشورا خوانده نمیشود!1
بنده خودم بشخصه روز تاسوعا و عاشورا در منزل مرحوم آقای حدّاد بودم که زیارت عاشورا میخواندند. مرحوم آقا میفرمودند:
میگویند که مرحوم آقای حدّاد اهل ولاء نیست! اصلاً ذکر ایشان هنگام بلند شدن «یا صاحبَ الزّمان» بود!2و3
در همدان، اصفهان، طهران و قم مجلس تشکیل میدادند که فلانی با آقا سیّد محمّدحسین به مسجد قائم رفته و پشت سر ایشان نماز خوانده است. بعد به او میگفتند:
آقا، وقتی پشت سر ایشان نماز میخوانید، بدانید که ایشان به مرحوم آقای حدّاد
- رجوع شود به روح مجرّد، ص ٥٤٢ و ٥٤٣.
- مثل بعضی از افراد که هنگام بلند شدن میگویند: «یا علی، یا اللَه، بحَول اللَه و قوّته، لا حولَ و لا قوّةَ إلّا بِاللَه.»
- روح مجرّد، ص ٥١٣:
«حضرت آقا خیلی در گفتارشان و در قیام و قعودشان و بهطور کلّی در مواقع تغییر از حالتی به حالت دیگر، خصوص کلمۀ «یا صاحبَ الزّمان» را بر زبان جاری میکردند. یک روز یک نفر از ایشان پرسید: ”آیا شما خدمت حضرت ولیّ عصر أرواحنا فداه مشرّف شدهاید؟!“ فرمودند:
”کور است هر چشمی که صبح از خواب بیدار شود و در اوّلین نظر نگاهش به امام زمان نیفتد!“»
