ترجمۀ تفسیر المیزان ج 19

مُوَلِّيهَا فَاسْتَبِقُوا اَلْخَيْرَاتِ﴾¹ و آيه شريفه‌ ﴿أُولَئِكَ يُسَارِعُونَ فِي اَلْخَيْرَاتِ وَ هُمْ لَهَا سَابِقُونَ﴾² است.

كه از اين آيات به دست مى‌آيد مراد از سابقون، كسانى هستند كه در خيرات سبقت مى‌گيرند، و قهرا وقتى به اعمال خير سبقت مى‌گيرند، به مغفرت و رحمتى هم كه در ازاى آن اعمال هست سبقت گرفته‌اند. و لذا در آيه‌ ﴿سَابِقُوا إِلى‌َ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ﴾³ به جاى امر به سبقت در اعمال خير، دستور فرموده: به مغفرت و جنت سبقت گيرند، پس سابقون به خيرات، سابقون به رحمت و مغفرتند، در آيه مورد بحث هم كه مى‌فرمايد: ﴿اَلسَّابِقُونَ اَلسَّابِقُونَ﴾ مراد از سابقون اول، سابقين به خيرات، و مراد از سابقون دوم سابقين به اثر خيرات يعنى مغفرت و رحمت است، اين نظريه ما بود.

ولى بعضى‌⁴ از مفسرين گفته‌اند: مراد از سابقون دوم هم همان سابقون اول است و اين تعبير نظير تعبير شاعر است كه مى‌گويد: «أنا ابو النجم و شعرى شعرى - من ابو النجم هستم كه شعر من شعر من است».

و جمله‌ ﴿اَلسَّابِقُونَ اَلسَّابِقُونَ﴾ بنا به گفته ما كه هر يك سبقت در چيزى ديگر است، مبتدا و خبرند، اولى مبتدا و دومى خبر است، و معنايش اين است كه: سبقت‌گيرندگان به اعمال خير سبقت‌گيرندگان به مغفرتند، و بنا به گفته مفسرينى كه هر دو را يكى دانسته‌اند، دومى تاكيد اولى مى‌شود، و جمله‌ ﴿أُولَئِكَ اَلْمُقَرَّبُونَ﴾ خبر مبتدا واقع مى‌شود.

و مفسرين در تفسير سابقين اقوال ديگرى دارند:

بعضى‌⁵ گفته‌اند: منظور سبقت گيرندگان به هر عمل و اعتقادى است كه خدا بدان دعوت كرده.

بعضى‌⁶ ديگر گفته‌اند: منظور كسانى هستند كه به ايمان و اطاعت سبقتى خستگى ناپذير دارند، و در آن كاهلى ندارند.

بعضى‌⁷ ديگر گفته‌اند: منظور انبياء (علیه السلام) هستند كه پيشگامان اهل هر دين هستند.