ترجمۀ تفسیر المیزان ج 14

رواياتى در ذيل آيه: ﴿إِنَّ اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ اَلرَّحْمَنُ وُدًّا﴾ و نزول آن در باره امير المؤمنين (عليه السلام)

و در تفسير قمى به سند خود، از ابى بصير، از امام صادق (علیه السلام) روايت كرده كه گفت: از آن جناب از آيه‌ ﴿إِنَّ اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ اَلرَّحْمَنُ وُدًّا﴾ پرسيدم، فرمود: يعنى خدا براى آنان محبت و ولايت امير المؤمنين را قرار مى‌دهد، و اين همان ودى است كه خدا در اين آيه وعده داده است‌¹.

مؤلف: اين روايت را كافى به سند خود از ابى بصير از آن جناب روايت كرده‌².

و در الدر المنثور است كه ابن مردويه و ديلمى، از براء، روايت كردند كه گفت: رسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم) به على فرموده، بگو: «اللهم اجعل لى عندك عهدا، و اجعل لى عندك ودا، و اجعل لى فى صدور المؤمنين مودة» بعد از اين جريان، خداى تعالى اين آيه را فرستاد: ﴿إِنَّ اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ اَلرَّحْمَنُ وُدًّا﴾ ، آنگاه اضافه كرد كه اين آيه در حق على نازل شده‌³.

و در همان كتاب است كه طبرانى و ابن مردويه از ابن عباس روايت كرده‌اند كه گفت: اين آيه در باره على بن ابى طالب نازل شده، كه مى‌فرمايد: ﴿إِنَّ اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ اَلرَّحْمَنُ وُدًّا﴾ و فرمود: مقصود از «ود» محبت در قلوب مؤمنين است‌⁴.

و در مجمع البيان در ذيل آيه مورد بحث گفته كه در آن چند قول است: يكى اينكه در باره على (علیه السلام) نازل شده، هيچ مؤمنى نيست مگر آنكه در قلبش محبت على (علیه السلام) هست. اين از ابن عباس رسيده و در تفسير ابى حمزه ثمالى آمده كه: امام ابو جعفر (علیه السلام) از رسول خدا برايم روايت كرد كه به على (علیه السلام) فرمود: بگو «اللهم اجعل لى عندك عهدا، و اجعل لى فى قلوب المؤمنين ودا» ، امام امير المؤمنين (علیه السلام) اين دعا را خواند، دنبالش خداى تعالى اين آيه را نازل كرد، و نظير اين روايت از جابر بن عبد الله نيز روايت شده‌⁵.

مؤلف: صاحب روح المعانى گفته: ظاهر اين است كه آيه بنابراين روايات در مدينه نازل شده باشد⁶ ليكن خواننده عزيز متوجه است كه هيچ يك از اين احاديث دلالت ندارد بر