ترجمۀ تفسیر المیزان ج 9

هشت روز و يا هفت روز متوالى محاصره كرد آن گاه چند نوبت به تناوب به محاصره آن‌ها پرداخت.

و سپس فرمود: هان اى مردم من جلوتر از شما از دنيا مى‌روم، و من شما را در حق عترتم به نيكى سفارش مى‌كنم، ديدارتان حوض خواهد بود و به آن خدايى كه جانم به دست اوست يا اين است كه نماز را بپا مى‌داريد و زكات را مى‌دهيد، و يا اين است كه مردى از خاندانم و يا مثل خودم را وادار مى‌كنم تا گردنهاى رزمندگانتان را بزند، و ذراريتان را اسير كند. مردم خيال كردند مقصودش ابو بكر و عمر است، لكن ديدند دست على (رضى الله عنه) را گرفت و فرمود: «اين»

مؤلف: منظور آن حضرت اين بود كه اگر كافر شويد چنين مى‌شود¹.

و در تفسير عياشى در حديث جابر از امام ابى جعفر (علیه السلام) آمده كه در تفسير ﴿فَإِنْ تَابُوا﴾ فرمود: يعنى اگر ايمان آوردند برادران دينى شما هستند².

و در تفسير قمى در ذيل آيه‌ ﴿وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ اَلْمُشْرِكِينَ اِسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ...﴾ مى‌گويد امام (علیه السلام) فرموده: معنايش اين است كه نخست قرآن را برايش بخوان و به معارف دين آشنايش كن و ديگر متعرضش مشو تا به مامن خود برگردد³.

و در تفسير برهان از ابن شهرآشوب از تفسير قشيرى روايت شده كه: مردى به على بن ابى طالب (علیه السلام) عرض كرد: حال اگر يكى از ما بخواهد بعد از چهار ماه رسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم) را ملاقات كند و با او كارى داشته باشد آيا عهدى برايش نيست و (در امان نيست)؟ على (علیه السلام) فرمود: چرا، براى اينكه خداوند فرموده: «اگر يكى از مشركين از تو پناه بخواهد پناهش بده...»⁴.

و در الدر المنثور است كه ابن ابى شيبه و ابن ابى حاتم و ابو الشيخ و ابن مردويه در ذيل آيه‌ ﴿وَ إِنْ نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ...﴾، از حذيفه نقل كرده‌اند كه از وى در باره آيه فوق پرسش كردند، او گفت: «هنوز با اهل اين آيه قتال نشده است»⁵.

و در همان كتاب است كه ابن ابى شيبه و بخارى و ابن مردويه از زيد بن وهب روايت كرده‌اند كه در ذيل آيه‌ ﴿فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ اَلْكُفْرِ﴾ گفته است: ما در محضر حذيفه (رض) بوديم كه