
ترجمۀ تفسیر المیزان ج 9
جلد نهم کتاب تفسیر المیزان، شامل ترجمه و بیان سوره انفال و سوره توبه است. سوره انفال و توبه در مدینه نازل شده که انفال، دارای هفتاد و پنج آیه و توبه، دارای 129 آیه است. در این جلد، هر دو سوره به صورت کامل مورد بررسی، بیان و تفسیر قرار میگیرد. در جلد نهم تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ابتدا با بیان و تفسیر آیات 1 تا 6 سوره انفال، عنوان میکند که این سوره، بعد از واقعه جنگ بدر نازل شده و و مسائل مختلفی در مورد جهاد، غنیمت جنگی و انفال و هجرت بیان میکند. پس از بیان آیات این سوره، ایشان وارد بیان و تفسیر سوره توبه میشوند. ابتدای این سوره به بیزاری از کفار، قسمتی از آن مربوط به قتال با مشرکین و اهل کتاب، و قسمت مهمی نیز به موضوع منافقین میپردازد. برخی از مهم ترین بحث های مطرح شده در جلد نهم تفسیر المیزان به شرح زیر است: • خطبه رسول خدا در روز جنگ بدر برای لشکر اسلام • اسامی کفّاری که در جنگ بدر به دست امیرالمؤمنین هلاک شدند • پیروزی در جنگ بدر با امداد غیبی • شش دستور جنگی به سربازان اسلام • روایاتی پیرامون خمس و مستحقان آن • روایاتی پیرامون اسیر گرفتن مشرکین در جنگ بدر • حج اکبر بودن روز عید قربان در روایات شیعه • بیان آیات مربوط به جنگ حنین • حکم حرمت قتال در ماههای حرام چهارگانه • موارد مصرف صدقات واجبه (زکوات) • روایاتی در مورد تقسیم صدقات واجب و مستحقین آن • نگرانی منافقین از برملا شدن توطئه شان • منظور از جهاد با منافقین • شرح حال منافقینی که از پرداخت زکات سرپیچی کردند • نهی از نمازخواندن بر جنازه منافقین و ایستادن در کنار قبر آنان • کسانی که حجم وجوب جهاد از آنها برداشته شده • علت وجوب تبرّی از دشمنان خدا • حال مومنین و منافقین در موقع نزول سوره قرآنی
ترجمۀ تفسیر المیزان ج 9
214خدا در برابر بهشت فروختهايم امتحان شوند و بايد با ابتلائاتى از قبيل كارزار مورد آزمايش قرار گيرند كه صادق و كاذب را خوب معلوم مىكند و تتمه و روابط محبت و خويشاوندى با دشمنان خدا را از دلها قطع مىسازد و كار نجات و هلاكت را يك طرفى مىكند.
پس مؤمنين بايد امر به قتال را امتثال كنند، بلكه در امتثال آن سبقت هم بگيرند تا هر چه زودتر صفاى جوهره و حقيقت ايمانشان ظاهر گشته و با آن در روزى كه جز حجت حق بكار نرود با خداى خود احتجاج كنند.
پس اينكه فرمود: ﴿أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تُتْرَكُوا﴾ معنايش اين است كه: گويا گمان كردهايد كه ما شما را بحال خود وا مىگذاريم و حقيقت صدق ادعايتان در ايمان به خدا و آياتش براى ما روشن نمىگردد؟.
و اينكه فرمود: ﴿وَ لَمَّا يَعْلَمِ اَللَّهُ...﴾ معنايش اين است كه: «و در خارج معلوم نمىشود كه جهاد مىكنيد يا نه و آيا غير خدا و رسول و مؤمنين را براى خود اتخاذ مىكنيد يا خير» پديد آمدن اين صحنهها در خارج خود علم خداوند است به آنها، نظير اين بيان با شرح و بسط مختصرى در تفسير آيه ﴿أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا اَلْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَعْلَمِ اَللَّهُ اَلَّذِينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ...﴾1 در جلد چهارم همين كتاب گذشت، و شاهد اينكه معناى علم همين است كه ما گفتيم جمله ﴿وَ اَللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ﴾ است.
و كلمه «وليجة» بطورى كه در مفردات راغب است به معناى كسى است كه آدمى او را تكيهگاه خود قرار دهد كه از خانوادهاش نباشد2.
بحث روايتى
در تفسير قمى در ذيل آيه ﴿بَرَاءَةٌ مِنَ اَللَّهِ وَ رَسُولِهِ﴾ مىگويد: پدرم از محمد بن فضل از ابن ابى عمير از ابى الصباح كنانى از امام صادق (علیه السلام) برايم حديث كرد كه آن حضرت فرمود: اين آيه بعد از مراجعت رسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم) از جنگ تبوك كه در سنه نهم هجرت اتفاق افتاد نازل گرديد. آن گاه فرمود: رسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم) بعد از آنكه مكه را فتح كرد در آن سال از
- آل عمران، آيه 142.
- مفردات راغب، ص 532.
