
ترجمۀ تفسیر المیزان ج 8
جلد هشتم کتاب تفسیر المیزان، شامل ترجمه و بیان سوره اعراف است که سورهای مکی بوده و در مجموع 206 آیه دارد. در جلد هشتم تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ابتدا با بیان و تفسیر آیات 1 تا 9 سوره اعراف، عنوان میکند که این سوره، در واقع دربرگیرنده مجموع مطالبی است که سورههای ابتدا شده به حروف مقطعه «الم» و «ص» مشتمل بر آن است. همچنین، این سوره در مورد عهدی است که خداوند برای پرستش خودش و عدم شریک قرار دادن چیزی دیگر از انسانها گرفته و سیر تاریخی آن و عهدشکنیهای امتها در طول تاریخ را متذکر میشود. سپس، ایشان به بیان و تفسیر سایر آیات سوره اعراف میپردازد که برخی از مهم ترین موضوعات مطرح شده در آنها به شرح زیر است: • بازگشت تمامی معاصی به تکبّر • تکوینی بودن سجدهی ملائکه • خاص بودن کبریا برای پروردگار و نه برای موجوداتی که همه نقص و فقر دارند • عدم توانایی شیطان در گمراه سازی «مخلصین» و «شاکرین» و ویژگی این دو گروه • عدم تعارض تصرّفات شیطانی بر ادراک افراد با استقلال فکری انسان در عمل • بحث عقلی و قرآنی پیرامون گفتگو و بحث ابلیس با ملائکه • دو دسته از روایات پیرامون تصرفات شیطان و چگونگی تصرف او در شعور انسان • مشاجره و گفتگوی دوزخیان با یکدیگر • روایتی از پیامبر در مورد کیفیت مرگ مومن و کافر • روایات پیرامون فاصله زمین و عرش و حاملین عرش • آیات پیرامون بعثت موسی به سوی فرعون مصر • تبدیل شدن عصای موسی به اژدها و بیضاء گشتن دست آن حضرت • روایاتی در مورد داستان حضرت موسی و فرعون و بیان ضعف آنها • عهد شکنی قوم فرعون بعد از برداشته شدن عذابشان • منظور از تکلّم خدا با موسی و چگونگی محقق شدن آن • ماجرای گوساله پرستیدن بنی اسرائیل و رفتار تند موسی با هارون پس از بازگشت و دیدن این اتفاق • روایاتی پیرامون قرار گرفتن گوهی بر بالای سر بنی اسرائیل • معنای ملکوت در قرآن • معنای اسماء حسنی و اسم اعظم • شرح آیاتی پیرامون خلقت انسان از نفس وحده • پناه بردن به خدا از شر شیطان
ترجمۀ تفسیر المیزان ج 8
232در ابتداى آن فرموده بود: ﴿لَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحاً﴾ و بنابراين تقدير آيه مورد بحث نيز: «و لقد ارسلنا لوطا اذ قال لقومه» خواهد بود، اين آن چيزى است كه از ظاهر آيه استفاده مىشود، و ليكن معهود از اينگونه سياقهاى قرآنى اين است كه لفظ «اذكر به ياد آر» مقدر بوده و تقدير آيه: «اذكر لوطا الذى ارسلناه اذ قال لقومه» مىباشد.
وحدت سياق اقتضا داشت كه هم چنان كه در داستان هود و صالح فرمود: ﴿وَ إِلىَ عَادٍ أَخَاهُمْ هُوداً﴾ و ﴿وَ إِلىَ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحاً﴾ در اينجا نيز بفرمايد «و الى فلان اخاهم لوطا» و اگر در خصوص قوم لوط سياق را تغيير داده و بعد از ذكر داستان آن قوم مجددا به سياق قبلى برگشته و فرموده: ﴿وَ إِلىَ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْباً﴾ براى اين بوده كه لوط از پيروان شريعت ابراهيم (علیه السلام) بوده، به خلاف هود و صالح كه از پيروان شريعت نوح (علیه السلام) بودند، و در تفسير سوره «هود» خواهيم گفت كه لوط از بستگان ابراهيم (علیه السلام) بوده، و آن حضرت او را به سوى اهل سدوم و اقوام مجاور آنان فرستاد، تا آنان را كه مشرك و از بتپرستان بودند، به دين توحيد دعوت كند.
﴿أَ تَأْتُونَ اَلْفَاحِشَةَ﴾ مراد از «فاحشه» عمل لواط است، به دليل اينكه در آيه بعد مىفرمايد: ﴿لَتَأْتُونَ اَلرِّجَالَ شَهْوَةً﴾.
﴿مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ اَلْعَالَمِينَ﴾ يعنى هيچ يك از امم و اقوام روى زمين مرتكب چنين گناهى نشدند. و اين جمله، دلالت دارد بر اينكه تاريخ پيدايش اين عمل منتهى به همين قوم مىشود.
و ما در تفسير سوره هود، به تفصيل قصه لوط، متعرض خواهيم شد - ان شاء الله تعالى -.
﴿إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ اَلرِّجَالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ اَلنِّسَاءِ...﴾
«اتيان الرجال» به قرينه كلمه «شهوة» و همچنين به قرينه ﴿مِنْ دُونِ اَلنِّسَاءِ﴾ كنايه است از عمل نامشروع با مردان، و اين دو قرينه، علاوه بر اينكه «اتيان الرجال» را معنا مىكند، اين معنا را نيز مىرساند كه قوم لوط عمل زناشويى با زنان را ترك گفته و به مردان اكتفاء مىكردند، و اين عمل را از آنجايى كه تجاوز و انحراف از قانون فطرت است، «اسراف» ناميده و فرموده: ﴿بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ﴾.
جمله مورد بحث جملهاى است استفهامى و تقدير آن «ء انكم» است، از آنجايى كه عمل مزبور، فاحشه بىسابقهاى بوده از در تعجب و استبعاد مىپرسد: «آيا شما چنين كارى را مرتكب مىشويد؟».
