ترجمۀ تفسیر المیزان ج 8

است.

و نيز در كتاب مزبور از ابن ابى حاتم از حسن روايت شده كه گفت: شنيدم كه رسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم) فرمود: پس از اينكه اهل بهشت از صراط مى‌گذرند همه بازداشت مى‌شوند تا اگر در دنيا به يكديگر ظلمى كرده باشند آن ظلم‌ها را جبران نمايند تا در موقع ورود به بهشت از يكديگر بغض و كينه‌اى در دل نداشته باشند¹.

باز در همان كتاب از نسايى و ابن ابى الدنيا و ابن جرير در رساله ذكر الموت و ابن مردويه نقل مى‌كند كه همگى از ابى هريره روايت كرده‌اند كه گفت: رسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم) فرمود: همه اهل دوزخ منزل‌هاى خود را در بهشت مى‌بينند، و اين خود حسرت بزرگى است براى آنان، هم چنان كه تمامى اهل بهشت منزل‌هاى خود را در دوزخ مى‌بينند، و اين خود باعث شكرگزارى بيشترى براى آنان است².

و نيز از ابن ابى شيبه، احمد، عبد بن حميد، دارمى، مسلم، ترمذى، نسايى، ابن جرير، ابن منذر، ابن ابى حاتم و ابن مردويه از ابى هريره و ابى سعيد نقل مى‌كند كه از رسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم) نقل كرده‌اند كه در تفسير جمله‌ ﴿وَ نُودُوا أَنْ تِلْكُمُ اَلْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ﴾ فرمود: ندا مى‌شوند كه هميشه سالم باشيد و مريض نشويد، و همواره متنعم باشيد و محروم و مايوس نشويد، و دائما جوان بمانيد و دستخوش پيرى نگرديد، و تا ابد زنده بمانيد و نميريد³.

مؤلف: در باره معناى وراثت بهشت روايات ديگرى است كه ان شاء الله به زودى خواهد آمد.

رواياتى در اين باره كه مراد از «مؤذن» در ﴿فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ...﴾ على عليه السلام مى‌باشد

در كافى و تفسير قمى به سند خود از محمد بن فضيل از حضرت رضا (علیه السلام) روايت كرده‌اند كه در ذيل‌ ﴿فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اَللَّهِ عَلَى اَلظَّالِمِينَ﴾ فرمود: آن مؤذن امير المؤمنين (صلى الله عليه وآله و سلم) است⁴ و⁵. 

مؤلف: اين روايت را عياشى⁶ نيز از آن جناب و صاحب روضة الواعظين از امام باقر (علیه السلام) نقل كرده‌اند⁷.