ترجمۀ تفسیر المیزان ج 6

عرض كرد آرى همه اينها را شنيده‌ام، امام فرمود: آيا شنيده‌اى كه مى‌فرمايد: ﴿مِنَ اَلضَّأْنِ اِثْنَيْنِ﴾ و ﴿وَ مِنَ اَلْمَعْزِ اِثْنَيْنِ﴾ ﴿وَ مِنَ اَلْإِبِلِ اِثْنَيْنِ وَ مِنَ اَلْبَقَرِ اِثْنَيْنِ﴾¹ عرض كرد: آرى شنيده‌ام، فرمود: آيا شنيده‌اى كه مى‌فرمايد: ﴿يَا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَقْتُلُوا اَلصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ﴾ تا آنجا كه مى‌فرمايد: ﴿هَدْياً بَالِغَ اَلْكَعْبَةِ﴾ عرض كرد آرى شنيده‌ام، فرمود: اگر من آهويى شكار كنم و بكشم بنابراین چه كفاره‌اى بر من واجب مى‌شود؟ عرض كرد گوسفند، على (علیه السلام) پرسيد آيا بايد آن را به كعبه برساند؟ مرد عرض كرد آرى، حضرت فرمود: مطلب همين است. چون همانطورى كه شنيده‌اى خداوند آن هدى را بالغ الكعبه ناميده‌².

و نيز در الدر المنثور است كه ابن ابى حاتم از عطاى خراسانى نقل كرده كه گفت عمر بن خطاب و عثمان بن عفان و على بن ابى طالب و ابن عباس و زيد بن ثابت و معاويه در اين مساله كه محرم اگر شكارى را بكشد چه كفاره‌اى به عهده‌اش مى‌آيد حكم كرده‌اند به اينكه بايد ديد قيمت آن شكار چقدر بوده است، با همان مبلغ اطعام مسكين كند³.

و نيز ابن جرير از ابى هريره از رسول الله (صلى الله عليه وآله و سلم) نقل مى‌كند كه در ذيل آيه ﴿أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ اَلْبَحْرِ وَ طَعَامُهُ مَتَاعاً لَكُمْ﴾ فرمود: چيزى كه دريا از مردارها بيرون افكند همان طعام درياست‌⁴.

مؤلف: در همين معنا رواياتى از بعضى از صحابه نيز نقل شده، ليكن رواياتى كه از طرق اهل بيت (علیه السلام) نقل شده و از نظر خواننده گذشت با آن روايات مخالفت دارند.

در تفسير عياشى از ابان بن تغلب نقل مى‌كند كه گفت: حضور حضرت ابى عبد الله (علیه السلام) عرض كردم معناى‌ ﴿جَعَلَ اَللَّهُ اَلْكَعْبَةَ اَلْبَيْتَ اَلْحَرَامَ قِيَاماً لِلنَّاسِ﴾ چيست؟ فرمود: كعبه را مايه قوام دين و دنياى مردم قرار داد⁵.

مؤلف: توضيح اين معنا در سابق گذشت.