ترجمۀ تفسیر المیزان ج 6

(علیه السلام) از معناى: ﴿أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ اَلْبَحْرِ﴾ پرسيدم، فرمود: مراد از صيد دريا ماهى شور و ماهى‌هاى دودى است كه همراه خود برده‌اى، و اما اگر ماهى تازه باشد آن صيد نيست بلكه متاع است.¹ 

مؤلف: روايات در اين معنا از ائمه اهل بيت (علیه السلام) از طريق شيعه بسيار است.

و در الدر المنثور است كه ابن ابى شيبه از معاوية بن قره و احمد از مردى از انصار روايت كرده‌اند كه مردى شترش تخمدان يعنى لانه شتر مرغى را لگد كرد و تخم‌هاى آن را شكست، رسول الله (صلى الله عليه وآله و سلم) فرمود بايد براى شكستن هر تخمى يك روز روزه بدارى، و يا يك مسكين را اطعام كنى‌².

مؤلف: و نيز همين معنا را از ابن ابى شيبه از عبد الله بن ذكوان از رسول الله (صلى الله عليه وآله و سلم) و نيز از ابن ابى شيبه و از ابى الزناد از عايشه از رسول الله (صلى الله عليه وآله و سلم) نقل كرده است.

باز در الدر المنثور است كه ابو الشيخ و ابن مردويه از طريق ابى المهزم از رسول الله (صلى الله عليه وآله و سلم) نقل كرده‌اند كه فرمود: كفاره در تخم شتر مرغ همان قيمت آنست‌³.

و نيز در الدر المنثور است كه ابن ابى حاتم از ابى جعفر محمد بن على نقل كرده كه مردى از على (علیه السلام) پرسيد هدى از چه چيز بايد باشد؟ فرمود از هشت جفت، مرد سائل مثل اينكه نفهميد و به شك افتاد، امام فرمود: شماها قرآن مى‌خوانيد؟ گويا مرد سائل عرض كرد: آرى مى‌خوانيم، امام فرمود: هيچ شنيده‌اى كه خداى تعالى فرموده: ﴿يَا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيمَةُ اَلْأَنْعَامِ﴾⁴ عرض كرد: آرى، حضرت فرمود شنيده‌اى كه خداى تعالى مى‌فرمايد: ﴿لِيَذْكُرُوا اِسْمَ اَللَّهِ عَلىَ مَا رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ اَلْأَنْعَامِ﴾⁵ و نيز مى‌فرمايد: ﴿وَ مِنَ اَلْأَنْعَامِ حَمُولَةً وَ فَرْشاً﴾⁶ و نيز مى‌فرمايد: «فكلوا من بهيمة الانعام؟»